بعد از گذشت سالها از ساخت رواق هنر ،جوانان سبز آنجا را انتخاب میکنند تا نام طراحش را با تعلق خاطر فراوان فریاد بزنند:
یاحسین میرحسین...
طراحی که امروز در حصر است...

 25 خرداد 92 - رواق هنر

اگر بی خبر از همه جا در خیابان های تهران قدم بزنی، تصور میکنی که میرحسین رئیس جمهور شده است
همه میرحسین را صدا میزنند
شور و غوغایی برپاست
همه شادی و بغض توأمان دارند
......
پوستر میرحسین در دست یک هموطن سبز - شب پیروزی حسن روحانی در انتخابات یازدهم ریاست جمهوری

فردا 24 خرداد است. شاید بهترین حرف را این اثر مانا نیستانی در خود دارد : تصمیم و تفسیر به عهده خود شماست

 

 

دوستان، تحریم کنید یا رأی بدهید، در هر صورت هدف همه یکی است...
فقط به عنوان دوست کوچک شما یک درخواست دارم:
اگر رأی می دهید، سبز باشید و رأی بدهید...
ما بنفش نیستیم، ما ســـبزیم
و سبز می مانیم

 

کلمه- هانیه رضایی:

یک ملاقات برای دو دختر و دو ملاقات برای یکی از دختران میرحسین موسوی تنها سهم دختران میرحسین و رهنورد از دیدار پدر و مادرشان طی هفت ماه گذشته بوده است. آن ها حتی نتوانسته اند در این مدت تماس تلفنی با پدر و مادر خود داشته باشند. در حالی که حتی مجرمان خطرناک نیز از این حقوق ابتدایی در زندان ها برخوردارند.

این ها اخباری است که زهرا موسوی دختر نخست وزیر سال های دفاع مقدس کشورمان از وضعیت ارتباطی خود و خواهرانش می گوید.

دختر موسوی و رهنورد در گفت و با کلمه ضمن اعتراض از این محرومیت ها و فشارها، از وضعیت جسمی پدر و مادر خود ابراز نگرانی می کند: هنگامی که پدرم برای بار اول برای تست ورزش به این بیمارستان امنیتی برده شده بود ظاهرا در یک تبانی بین مامورها و پزشکان درحالی که حالش بد شده و تست هم مثبت بوده دستگاه را خاموش نکرده بودند و با توجه به این وضع پدرم امنیت جانی حس نکرده و قبول نکرده است که مجددا به آنجا برده شود و در نتیجه الان پرونده پزشکی او رها شده و پیگیری نمی شود.

وی همچنین درباره ی موضع انتخاباتی پدر و مادر خود نیز می گوید.

متن کامل گفت و گوی زهرا موسوی با کلمه را با هم می خوانیم:

آخرین خبر شما از آقای مهندس و خانم دکتر چیست و آیا از وضعیت ایشان خبری دارید؟

یکی ازخواهران اخیرا موفق شده است پدر و مادرمان را خیلی کوتاه ببیند. در واقع با دیدار اخیر طی ۷ ماه گذشته عملا دو نفر از ما تنها یک ملاقات داشته و دیگری دو ملاقات. این وضعیت محرومیت ما از ملاقات هاست. تماس تلفنی هم نداریم و اجازه نمی دهند حتی به اندازه حقوق یک زندانی تماس تلفنی داشته باشیم و از این مساله هم محرومیم. کماکان درگیر فشارهای نهادهای امنیتی هستیم. طبعا در یک چنین وضعی هم هیجانات چنین دیدارهای ناگهانی هم فشارهای شدید روانی که بر ما و آنها وارد می شود و در حضور مامور و شنود و دستگاه و دوربین یک دیدار راحت و با آرامش ممکن نیست. در این فرصت های کوتاه ما همین که بگوییم خوبیم و زندگی چطور می گذرد و… زمان گذشته است. بنابراین از وضعیت آنها خبر دقیقی نداریم. منظورم این است که صحبت ساده و راحت نیست از هر نظر برای ما و آنها.

فکر می‌کنید زندان خانگی برای پدر و مادرتان چگونه می‌گذرد؟

پدر و مادر ما انسان هایی سیاسی اند. زندگی مشترکشان هم ترکیبی از یک زندگی عادی عاشقانه با فعالیت های جدی سیاسی است. این بر کسی پوشیده نیست که در کشورهایی با شرایط همانند کشور ما زندگی سیاسی چه تبعاتی می تواند داشته باشد. پس برای این تبعات از نظر روحی آماده بودند اگرچه حجم تباهی و بی انصافی خیلی خیلی بیش از تصور است. آنها از نظر روحی قوی و از نظر ایمانی در طول این سال های سخت، تلطیف و ربانی تر شده اند اما از نظر جسمی به طور جدی آسیب خورده اند این بزرگترین نگرانی ماست. ما درد دوری و بی خبری و روبرویی با دستگاه امنیتی پیچیده و بیرحم را تحمل کرده ایم ولی وضعیت سلامتی آنها نگران کننده است.

 

منظورتان چیست؟ چه مشکلی از نظر جسمی پیدا کرده اند؟

مادرم قندش بالا رفته و آرتروزش به شدت کتف و دست هایش را درگیر کرده است. منتها تا کنون در این مورد کاری نشده و او درد می کشد. پدرم هم اردیبهشت باید برای پرونده پزشکی و بررسی استنت قلبش به بیمارستان قلب و زیر نظر پزشکانی که مراحل قبل را انجام داده بودن می رفت که مامورها گفته اند به بیمارستان مورد نظر خودشان برده خواهد شد. پیش از این هنگامی که پدرم برای بار اول برای تست ورزش به این بیمارستان امنیتی برده شده بود ظاهرا در یک تبانی بین مامورها و پزشکان درحالی که حالش بد شده و تست هم مثبت بوده دستگاه را خاموش نکرده بودند و با توجه به این وضع پدرم امنیت جانی حس نکرده و قبول نکرده است که مجددا به آنجا برده شود و در نتیجه الان پرونده پزشکی او رها شده و پیگیری نمی شود. البته داروها طبق توصیه قبلی پزشک تهیه می شود و در اختیارشان گذاشته می شود. منتها علی رغم خواست مکرر ما و پدر مادر ما هنوز موفق به دیدن پرونده پزشکی آنها نشده ایم.

فکر می کنید شرایطی که برای شما و پدر و مادرتان ایجاد کرده اند ارتباطی با انتخابات و به طورکلی تر بحرانی که در جامعه فراگیر شده است دارد یا خیر؟

شرایط پدر مادر با نزدیک شدن به انتخابات سخت تر شده ارتباطات ما تنگ تر شده و روند درمان آنها تنها در دست پزشکان غیر قابل اعتماد انجام می شود. آنها نگرانند تا مبادا پدر روزنه ای پیدا کند و حرفی بزند که روند ها تغییر کند. ما دلیلی جز این نمی بینیم.

در هفته های اخیر شایعات زیادی از هر سو در مورد موضع انتخاباتی آقای موسوی گفته شده است. طی همین یکی دو ملاقات کوتاه آیا دریافتی یا نظری از پدر و مادر درباره‌ی انتخابات داشته اید؟

در یک روال کلی پدر و مادرمان به ما توصیه ای نداشتند. یا حتی برای شرکت یا عدم شرکت های ما در انتخابات، نه نظر خودشان را توضیح می دادند و نه از ما انتظار توضیح داشتند. اما در حد همین یکی دو ملاقات محدود، گفتند ما در این شرایط امنیتی در متن جامعه قرار نداریم و بنابراین درباره انتخابات صحبت نخواهیم کرد.

فکر می کنید آیا وضعیت به این شکل ادامه پیدا می کند یا تغییر خواهد کرد؟

ما امیدواریم و خود پدر مادر هم امیدوارند که وضعیت آنها و همه زندانی ها تغییر کند. تا ابد که این وضع نمی شود ادامه داشته باشد و این بحران زیر پوست هر تحرکی خواهد بود و قابل انکار نیست. اگرچه عده ای از ترس فضای امنیتی جرات نکنند نام آنها را ببرند و به جای اینکه اسمشان را ببرند آدرس بدهند. گرچه کسی جرات نکند به این زندان و رفتار غیر انسانی و قانونی اشاره کند. منتها من فکر می کنم وضع آنها نسبی است؛ یعنی با توجه به شرایط و تحولات کشور خواهد بود. در کشور ما هیچ وقت نمی شود پیش بینی دقیق داشت. انشا الله که با آزادی همه دلسوزان سیاسی دربند یک بحران بزرگ برطرف شده و راه برگشت آرامش به کشور بالاخره از نقطه ای باز شود.

خواست شما به عنوان خانواده آقای موسوی خانم رهنورد درباره وضعیت پدرتان چیست؟

در بحران های آغاز زندانی شدن پدر و مادر ما ابتدا خواستار ملاقات آنها بودیم. آنقدر بی خبری ها آزار دهنده بود و آنقدر دم در زندان اختر رفته و دست خالی برگشته بودیم و آنقدر توهین شنیده بودیم و این بحران برایمان سنگین بود که با همه صحنه های فجیعی که می دیدم بیشتر در شوک بودیم و ملجا و ماوای مان را جستجو می کردیم. اما الان می دانیم و مصریم که خواست اصلی و اولیه و مهم ما آزادی بی قید و شرط آنهاست. به آنها ظلم شده، برای خوبی و خیرخواهی دوستی و عشق به مردم و کشور زندانی شده اند، از حقوق اولیه انسانی خود محروم شده اند. از حقوق یک زندانی که به هرحال قوانین زندان با همه مشکلاتش شامل حالش می شود محروم مانده اند. در غیاب آنها و در حالی که دستشان ناجوانمردانه از دنیای بیرون کوتاه بوده مورد اتهام های دروغین مختلف قرار گرفته اند. ملی ترین، دلسوزترین و از خود گذشته ترین و مردم دوست ترین های این کشور را با اتهام های عجیب و نچسب و غیر قابل باور وابستگی به بیگانه و براندازی که خودشان هم می دانند راست نیست، به دست خشن ترین لایه های سپاه و سپس امنیتی سپرده اند. ما فرزند آنهاییم و مثل هر فرزند وفاداری ضمن اینکه به راهی که رفته اند باور داریم و درحالی که حق خود و پدر و مادرمان می دانیم ملاقات هایی عادی با آنها داشته باشیم از وضعیت بد آنها بطور خیلی جدی نگران و خواستار پایان سریع این وضع و جبران آنیم.

از مردم و دوستان و فعالان چه انتظاری دارید؟

پدر و مادر ما به حق مردم خیانت نکردند و به اعتماد و علاقه اشان پاسخی مهربانانه و اخلاقی دادند. ما مطمئنیم مردم هم تنهایشان نخواهند گذاشت و وفای به عهد آن ها را با حمایت آنها و توجه و حساسیت به وضعیت خطیر آنها پاسخ خواهند داد. همانطور هم که قطعا حضور ملموس و غیر ملموس آنها شیشه وجودشان را کنار سنگ های خشن نگه داشته است.

میرحسین موسوی و مهدی کروبی تبدیل به یکی از اصلی ترین مطالبه های مردم حاضر در میتینگ های انتخاباتی حسن روحانی و محمدرضا عارف شده اند.

مطالبه ای که وقتی برای اولین بار در جماران فریاد زده شد، ستاد روحانی با انتشار بیانیه ای اظهار آنرا محکوم کرد. ولی بعد از آن بیانیه هم این شعارها و مطالبات پایان نیافته است و حتی به همایش های عارف هم سرایت کرده.

عارف و روحانی اما در برخورد با این مطالبه آنچنان اعلام موضع خاصی تابحال نکرده اند. البته با وجود همین عدم اعلام موضع باز هم فشارهایی مثل تهدید به بررسی صلاحیت دوباره ،به حسن روحانی وارد شده است. شاید بتوان ناراضی بودن این دو کاندید انتخابات یازدهم را از حصر رهبران جنبش سبز قطعی دانست. اما ...

سوال اینجاست که آیا روحانی و عارف خطر پیگیری این مطالبه را به جان می خرند؟ یا نه؟

فخرالسادات محتشمی پور به نقل از سیدمصطفی تاج زاده نوشته است: به احترام روحانی و عارف و مسجدجامعی از تحریم سخن نمی گویم. من خودم رأی نمی دهم اما دیگران را دعوت به رأی ندادن نمی کنم.

وی در خصوص نظر تاج زاده در مورد ائتلاف افزوده است: اگر این دو کاندیدا ائتلاف کنند شاید بتوان بحث کرد. به هر حال وحدت با خطا آسیب کمتری می رساند به نسبت تفرقه.

همسر تاج زاده با اشاره به مناظره های انتخاباتی و نظر تاج زاده در این خصوص می نویسد: حداد را آورده اند وسط که علیه اصلاح طلب ها حرف بزند. البته در مناظره سوم اعترافات بزرگی کرد. از جمله وقتی به آقای عارف گفت اسم خاتمی را می بری که رأی بیاوری.

محتشمی پور در رابطه با حداد عادل و مجلس ششم در صفحه فیس بوک خود نوشته است: همسرجان یک پوزش خواهی هم از مردم کرد برای تصویب اعتبار نامه حدادعادل توسط مجلس ششم(مجلس اصلاحات) در حالی که می دانستند او جای دکتر علی رضا رجایی را غصب کرده است! گفت: حداد عادل باید بماند تا معلوم شود او که مس وجودش اخیراً طلا شده و رجل سیاسی شده چقدر وزن و رأی دارد. البته وقتی مصباح یزدی از موضع انقلابی گری طلبکار آقای هاشمی می شود حداد هم باید انقلابی بشود و در مقابل بهزاد نبوی ها در زندان باشند.

محتشمی پور همچنین نوشته است: همسرجان هم چنین از تأثرش می گوید پس از خواندن مسمومیت ۳۴۸ نفر در یک روز در رفسنجان به دلیل مصرف مشروبات الکلی تقلبی و می گوید که باید نامه ای به خدا بنویسم و در آن پوزش بخواهم به خاطر حماقت هایی که نسل ما مرتکب شد و اکنون آن حماقت ها به جنایت منجر شده است. به این امید که آن نامه کسانی را تشویق به تجدیدنظر کردن در سیاست های ظاهرا فقهی اما باطنا غیراسلامی و غیردینی بکند. چرا که حکومت هیچ مسئولیتی بالاتر از حفظ جان و مال و عرض و ناموس مردم ندارد که متأسفانه نسبت به آن ها بی توجه است.

تاج زاده با محکوم کردن خشونت علیه اعتراضات مردم در ترکیه هم گفته است: یک برخورد سرکوب گرانه می تواند به طور جدی به حیثیت یک کشور حتی اگر وجوه مثبت زیادی داشته باشد، لطمه بزند. رهبری و قوای سه گانه نیز اکنون بهتر می فهمند ک سرکوب های خونین ۸۸آبروی کشور را به باد داد نه اجتماعات اعتراضی مسالمت آمیزمردم و تأکید کرد که مهم ترین تفاوت حکومت مردمی و آزاد با حکومت های غیرمردمی نحوه مقابله با مخالفان و معترضان است.

تاج زاده در طول دوران حبس، ترجمه سومین کتاب را در زندان به پایان رسانده است. این کتاب what is politics نام دارد که توسط Adrian left wich ویراستاری شده است. و در سال ۲۰۰۴ توسط انتشارات polity press چاپ شده است.

در مناظره امروز باز هم ناجوانمردانه به میرحسین تاختند...
و متأسفانه آقایان عارف و روحانی که اتفاقا رأی حامیان میرحسین و کروبی را هم طلب می کنند، حمایتی حتی ناقص و محافظه کارانه از میرحسین نکردند...
چه مظلوم و تنها هستند رهبران و زندانیان سبز

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی متواضعانه به احزاب و چهره‌های برجسته و محترم اصلاح طلب پیشنهاد می‌کند از ورود به انتخابات و حمایت و معرفی نامزد اجتناب کنند. نتیجه این انتخابات از هم اکنون روشن است. رد صلاحیت آقای هاشمی یک دلیل بیشتر نداشت و آن پیروزی قطعی ایشان در انتخابات بود.

  این سازمان نتیجه گیری کرده است این تصور این که با حمایت از یکی از نامزدهای متفاوت موجود حداقل شانسی برای پیروزی در انتخابات وجود داشته باشد، منتفی است.
سازمان در بیانیه تحلیلی خود که  در آستانه انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری صادر کرده، آورده است:  به رغم آن که سازمان همچنان معتقد است تنها راه انتقال قدرت و اصلاح امور نهایتاً از انتخابات و صندوق‌های رأی می‌گذرد، مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ را که از هم اکنون ماهیت و فرجام آمرانه و استبداد مأبانه آن هویداست، ناصواب دانسته واعلام می‌کند نه تنها از هیچ نامزدی حمایت نمی‌کند بلکه مشروعیتی برای این انتخابات قائل نیست.”
در این بیانیه با انتقاد از رد صلاحیت هاشمی رفسنجانی نوشته است: هیچ‌کس تصور نمی‌کرد قوه عاقله و دوراندیش نظام حتی با ملاک عقلانیت ابزاری حفظ خود، به قدری ضعیف شده باشد که هاشمی رفسنجانی را با سابقه ممتاز‌ شناخته شده و جایگاه ویژه‌‌ای که نزد بنیانگذار انقلاب و نظام داشت،‌ رد صلاحیت کند. اما در میان بهت و ناباوری مردم، نخبگان،‌ مراجع و روحانیان و فعالان سیاسی ، هاشمی رفسنجانی با اشاره وتأیید رهبری رد صلاحیت شد و این بار این ملت بود که دچار شوکی بزرگ شد، و براساس نظر سنجی‌ها آثار بلاواسطه خود را بر کاهش شدید میل به مشارکت و نیز مناسبات عرصه اقتصاد و سیاست برجای گذاشت.
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی تصریح کرده است که اکنون ساده‌اندیش‌ترین افراد نیز درک می‌کنند که حذف خاتمی و هاشمی ازصحنه رقابت‌های انتخاباتی، توسط محافل امنیتی نظامی و به اشاره و حمایت رهبری با این هدف صورت گرفته است که زمینه اجرای بی‌دردسر سناریوی انتخاباتی فراهم شود. براساس مهندسی انجام شده، چند نامزد متفاوت اما بدون امکان رأی ‌آوری نیز به مجموعه نامزدهای تأیید صلاحیت شده اضافه شدند تا هم نمایشی از انتخابات رقابتی و متکثر و البته با نتایج تضمین شده به کارگردانی نهادهای امنیتی نظامی روی صحنه برود و هم تجربه سال ۸۸ تکرار نشود.
این سازمان پیش از این نیز در بیانیه ای تحلیلی دیدگاه های خود را تببین کرده و نوشته بود: در صورت تضمین سلامت انتخابات، شانس پیروزی کاندیدای اجماعی اصلاح طلبان بسیار زیاد است… اما متأسفانه هیچ نشانه‌ای دال بر اراده حاکمیت برای تجدید نظر در نحوه اداره کشور و برگزاری انتخابات آزاد و دموکراتیک به چشم نمی‌خورد. طی هشت سال گذشته به منظور استقرار نظم سیاسی مبتنی بر اراده فردی هزینه‌های هنگفتی بر کشور و نظام تحمیل شده است و بسیار بعید می‌نماید حاکمیت به سادگی تمامی این هزینه‌ها و تلاش‌ها را نادیده گرفته به توزیع قدرت در مدیریت کشور رضایت دهد.
متن کامل این بیانیه به نقل از پایگاه اطلاع رسانی امروز بشرح زیر است :

بسم الله الرحمن الرحیم
اکنون چهار سال از کودتای ضد انتخاباتی ۲۲ خرداد سال ۸۸ که با هدف تداوم یک‌دستی حاکمیت اقتدارگرا و تحقق استبداد مطلقه فردی صورت گرفت و سنگین‌ترین هزینه‌ها و لطمات را برای کشور، ملت و نظام به همراه داشت، می‌گذرد. تحمیل دولتی ناکارآمد و بحران‌زا، گسترش بی‌سابقه فساد سازمانیافته در پیکره قدرت، تورم، گرانی، بیکاری، ورشکستگی واحدهای تولیدی، کاهش شدید ارزش پول ملی، رفتن بخش اعظم قشرمتوسط شهری به زیرخط فقر، افزایش چشمگیر آمار فساد و ناهنجاری‌های اجتماعی نظیر اعتیاد و سرقت و طلاق و …، به تاراج رفتن منابع طبیعی مشترک توسط همسایگان به علت عدم همکاری‌های مالی، صنعتی و تکنولوژیک شرکت‌های خارجی در طرح‌های توسعه، رشد منفی اقتصادی، خفقان و سانسور و حبس و حصر محبوب‌ترین چهره‌های ملی، انزوای بین المللی و قرار گرفتن کشور در معرض تهدیدهای خارجی رئوس اصلی کارنامه چهارساله حاکمیت دولت کودتا را تشکیل می‌دهد. چنین حاکمیتی با چنین کارنامه‌ای که نه تنها نظام که وحدت ملی ، تمامیت ارضی و حیات سیاسی- اجتماعی ایران و ایرانی را با مخاطراتی سهمگین مواجه کرده است، اکنون در صدد برگزاری انتخابات ریاست جمهوری یازدهم است.
اصلاح طلبان و فعالان جنبش سبز از ماه‌ها قبل بحث در باره انتخابات را در محافل خود آغاز کرده و برای استفاده بهینه از شرایط پیش رو با هدف مشارکت برای خارج کردن کشور از بحران وکمک به بهبود وضعیت موجود، به رایزنی و بررسی راهبردها و راه ‌حل‌های مختلف پرداختند. مجموعه راهبردهای ممکن دردو راهبرد خلاصه می‌شد:

الف: راهبرد مبتنی بر جنبش سبز و اصلاح طلبانه با منطق آرمانی و حداکثری و مشروط کردن شرکت در انتخابات به تحقق مطالبات جنبش نظیر آزادی زندانیان سیاسی و رفع حبس خانگی رهبران جنبش سبز، تغییر فضای امنیتی پلیسی موجود و آزادی مطبوعات و پایان دادن به سانسور رسانه‌ها و رفع توقیف و محدودیت از فعالیت احزاب و تشکل‌های سیاسی. برپایه این منطق حداکثری می‌بایست شرایط برای ورود نامزدهای اصلی و تراز اول جنبش سبز یعنی آقایان موسوی، کروبی و خاتمی فراهم می‌شد.

ب: راهبرد حداقلی با منطق مصلحت عمل‌گرایانه براساس اجماع همه نیروهای سیاسی وفادار به انقلاب و پایبند به قانون اساسی و علاقه‌مند به وحدت و همبستگی ملی زیر چتر ائتلافی واحد برای ایجاد ثبات، حاکمیت اعتدال و عبور کشور از شرایط بحرانی کنونی و بهبود نسبی اوضاع. بر پایه این رویکرد واقع‌بینانه مبتنی بر اعتدال و عقلانیت عملی، می‌بایست از کسی حمایت می‌شد که ضمن توانایی تعامل با بخش‌های مختلف نظام و مهار زدن بر افراط‌گرایی و زیاده‌خواهی، از اجماع و حمایت کلیه نیروهای خواهان حاکمیت عقلانیت و اعتدل نظیر اصول‌گرایان معتدل، سبزهای اصلاح طلب و نیروهای عملگرای میانه رو سیاسی برخوردارباشد. آقای هاشمی مناسب‌ترین نامزد برای این راهبرد به شمار می‌آمد.
از سال گذشته که درمحافل سیاسی زمزمه ورود آقای خاتمی به انتخابات مطرح شد، حاکمیت به منظور منفعل کردن اصلاح طلبان در انتخابات و تحمیل سناریوی انتخاباتی خود، فشار همه جانبه‌ای را بر آنان آغاز کرد. از یک سو دستگاه‌های امنیتی نظامی طی احضارها، بازجویی‌ها و تهدید‌ به دستگیری و حبس و حتی ترور و قتل، می‌کوشیدند مانع سازمان‌یابی اصلاح طلبان و اتحاد و انسجام آنان در انتخابات شوند و از سوی دیگر با هتاکی‌ها و تهدیدهای آشکار در رسانه‌های وابسته نظیر کیهان و دیگر مطبوعات و رسانه‌های وابسته به نهادهای امنیتی نظامی علیه اقای خاتمی، تلاش می‌کردند ایشان را نه تنها از ورود به عرصه انتخابات، که از هر تحرکی دراین زمینه منصرف کنند. به تدریج و به موازات احتمال ورود آقای خاتمی به انتخابات و با اصرار خود ایشان زمینه‌ حمایت اصلاح طلبان از نامزدی آقای هاشمی فراهم شد. با تقویت احتمال ورود آقای هاشمی به رقابت‌های انتخاباتی، خط تخریب و تهدید علیه ایشان آغاز شد. درست در شرایطی که نهادهای امنیتی نظامی تصور می‌کردند با اقداماتی نظیر محکومیت و حبس دختر آقای هاشمی و محاکمه پسر ایشان و تهدید مستمر فعالان سیاسی و ممانعت از دیدارها و ملاقات‌های دست جمعی با ایشان، هاشمی را از نامزدی انتخابات منصرف کرده و با خارج کردن این دو چهره اصلاح طلب و میانه رو توانسته‌اند سناریوی انتخاباتی خود را بدون تحمل کمترین هزینه‌ای به اجرا درآورند، ‌با اقدام غیر منتظره و به واقع فداکارانه آقای هاشمی دچار شوکی بزرگ شدند. تصمیم آقای هاشمی به شرکت در رقابت‌های انتخاباتی یک بار دیگر بارقه امید بازگشت اعتدال و عقلانیت به عرصه مدیریت کشور و خروج کشور از بحران و توقف روند تشدید تحریم‌ها و خطر کشیده شدن ایران به کام جنگ و تجاوز خارجی را در دل اقشار و طبقات مختلف مردم زنده کرد. موج شور و نشاط در جامعه پس از انتشار خبر نامزدی آقای هاشمی نوید افزایش چشمگیر مشارکت ملی در انتخابات را می‌داد.
هیچ‌کس تصور نمی‌کرد قوه عاقله و دوراندیش نظام حتی با ملاک عقلانیت ابزاری حفظ خود، به قدری ضعیف شده باشد که هاشمی رفسنجانی را با سابقه ممتاز‌ شناخته شده و جایگاه ویژه‌‌ای که نزد بنیانگذار انقلاب و نظام داشت،‌ رد صلاحیت کند. اما در میان بهت و ناباوری مردم، نخبگان،‌ مراجع و روحانیان و فعالان سیاسی ، هاشمی رفسنجانی با اشاره وتأیید رهبری رد صلاحیت شد و این بار این ملت بود که دچار شوکی بزرگ شد، و براساس نظر سنجی‌ها آثار بلاواسطه خود را بر کاهش شدید میل به مشارکت و نیز مناسبات عرصه اقتصاد و سیاست برجای گذاشت.
اکنون ساده‌اندیش‌ترین افراد نیز درک می‌کنند که حذف خاتمی و هاشمی ازصحنه رقابت‌های انتخاباتی، توسط محافل امنیتی نظامی و به اشاره و حمایت رهبری با این هدف صورت گرفته است که زمینه اجرای بی‌دردسر سناریوی انتخاباتی فراهم شود. براساس مهندسی انجام شده، چند نامزد متفاوت اما بدون امکان رأی ‌آوری نیز به مجموعه نامزدهای تأیید صلاحیت شده اضافه شدند تا هم نمایشی از انتخابات رقابتی و متکثر و البته با نتایج تضمین شده به کارگردانی نهادهای امنیتی نظامی روی صحنه برود و هم تجربه سال ۸۸ تکرار نشود.
تا آن جا که به سبزهای اصلاح طلب مربوط است، آن‌ها با اتخاذ مواضع منطقی و حداقلی در قبال انتخابات به روشنی اثبات کردند که به مسائل کشور رویکردی دلسوزانه و مسؤلانه داشته و هر فرصتی را برای نجات کشور از بحران‌های موجود مغتنم می‌شمارند. اصلاح طلبان و اکثریت مردم بزرگوار ایران نشان دادند که به رغم همه بی‌مهری‌هاو ستم‌ها، با امید به فردایی تا حدودی مطلوب‌تر و یا کمتر نامطلوب، مصالح ملی را بر هر چیز دیگر ترجیح می‌دهند. آنان با حمایت ازشعار عقلانیت و اعتدال خود را آماده کردند درروز انتخابات به فردی که از موضع فراجناحی پرچم آشتی و وحدت ملی و تشکیل دولتی ائتلافی را بلند کرده بود، رأی دهند. از نظر اصلاح طلبان حضور آقای هاشمی در رقابت‌های انتخاباتی اگر چه تغییری در ماهیت ناسالم و غیر منصفانه انتخابات ایجاد نکرده بود، اما رقابت را معنی دار می‌کرد، زیرا او برخلاف کاندیداهای بدیلی که به دلیل رد صلاحیت وی تأیید شدند، از حمایت بخش وسیعی از نیروهای سیاسی و بدنه اجتماعی برخوردار بود و شانس بالایی برای پیروزی داشت. متقابلاً اقتدارگرایان حاکم نیز بار دیگر در این راستی آزمایی تخم کینه کاشتند و نفرت و بی‌آبرویی درو کردند. حاکمیت با رد صلاحیت آقای هاشمی نشان داد از کمترین ظرفیت برای اصلاح بی بهره است و همچنان بر طبل تنگ‌نظری و استبداد می‌کوبد.
ما در اینجا وظیفه خود می‌دانیم به سهم خویش از آقای هاشمی رفسنجانی که به رغم شرایط نامطلوب موجود وعدم تمایل شخصی به درخواست اقشار و گروه‌های مختلف اجتماعی و نخبگان روحانی و دانشگاهی و به انگیزه کمک برای خروج کشور از بحران پا به میدانی گذاشت که جز مشقت و رنج و حرمان برای او نفعی در پی نداشت، تشکر کنیم. ما یقین داریم برای فردی مانند آقای هاشمی که طی سه دهه گذشته تمامی مدارج جاه و مقام و شهرت را پیموده، هیچ انگیزه‌ای جز خدمت به کشور، مردم و نظام و احیای امید در جامعه سرخورده و مأیوس از بهره‌مندی از زندگی مطلوبی که به حق شایستگی آن را دارد،نداشته است و مردم ما با استقبال غیر قابل پیش بینی از نامزدی ایشان نشان دادند که این حقیقت را به خوبی دریافته‌اند. آقای هاشمی با این فداکاری در تاریخ امروز و فردای کشور نامی نیک از خود برجای گذاشت

سیر تحولات ماه‌های اخیر و رد صلاحیت غیر قابل باور آقای هاشمی چند نکته را شاید برای بار چندم به اثبات رساند:
۱- رد صلاحیت آقای هاشمی در حقیقت رسوایی و هزینه‌ای بود که استبداد حاکم به ناگزیر به جان خرید تا هزینه سنگین‌تر تقلب انتخاباتی گسترده را نپردازد و از تکرار شکل گیری اعتراضات مردمی مانند سال ۸۸به مهندسی آراء جلوگیری کند.کودتای انتخاباتی دوم که اکنون با رد صلاحیت هاشمی اتفاق افتاد دلیلی روشن بر کودتای انتخاباتی سال ۸۸ است. اگر کودتای اول منجر به سرکوب مردمی شد که خواهان بازگرداندن آراء دزدیده شده خود بودند، کودتای دوم، تلاشی پیشگیرانه بود تا اساساً رأیی به نفع کاندیدای «متفاوت» و طبعاً «نامطلوب» به صندوق‌ها ریخته نشود تا تجربه سال ۸۸ تکرار گردد.

۲- رد صلاحیت هاشمی نقطه عطفی درتکمیل پروژه تبدیل جمهوریت به سلطنت مطلقه فردی و نشانه‌ای روشن در پیشرفت فرایند استحاله جمهوری اسلامی و بیگانگی با آرمان‌های انقلاب از جمله حضور مؤثر و معنادار مردم در تعیین سرنوشت و اعمال حق حاکمیت خویش است. این رد صلاحیت ثابت کرد انسداد سیاسی در ساختار قدرت مستقر در حال تکمیل است، آن چنان که حتی برای امثال هاشمی که نسبتی به مراتب قوی‌تر از آقای خامنه‌ای با انقلاب، امام و جمهوری اسلامی داشته است، در این ساختار جایی نیست.

۳- واکنش شتابزده و هراسناک حاکمیت به نامزدی آقای هاشمی و رد صلاحیت وی هیچ دلیلی جز استقبال گسترده مردم و حمایت سبزهای اصلاح طلب از وی و در نتیجه پیروزی قطعی وی ندارد. این ماجرا برای چندمین بار ثابت کرد به رغم هزینه‌های سنگین وتلاش‌های گسترده و دسیسه‌های پیچیده دستگاه‌های امنیتی تبلیغاتی و به رغم تبلیغات سهمگین و شبانه روزی ماشین تبلغاتی حاکمیت، جنبش سبز همانند چهار سال پیش سرزنده و با طراوت است و نیز ثابت کرد سرکوب‌های خشن گسترده نتوانسته جنبش را از موضع اصولی، منطقی و عقلانی خود خارج و به ورطه رادیکالیسم کور بکشاند. این تجربه نشان داد که کمترین فرصت و کوچکترین روزنه‌ حتی انتخاباتی با حداقل شرایط رقابتی کافی است تا جنبش سبز سرزنده و پرنشاط وارد صحنه شود و تمامی معادلات را یک شبه بر هم بریزد و با ایجاد ترس و وحشت در دل استبداد حاکم پاسخی مدنی به تمامی سرکوب‌ها و ارعاب‌های بی‌نتیجه و پرهزینه بدهد.

۴- رد صلاحیت اقای هاشمی با حمایت و اذن رهبری نشان داد مادام که موازنه قوای‌ واقعاَ موجود تغییر نکند، ممکن نیست حاکمیت اجازه دهد رئیس جمهوری متفاوت ولو فراجناحی با نقشی فراتر از رئیس دفتر و آبدارچی، طی انتخاباتی سالم، در رأس قوه مجریه قرار گیرد. از این رو زمانی به نامزدهای غیر وابسته به حلقه تنگ قدرت و متصل به محافل امنیتی- نظامی اجازه حضور در صحنه رقابت را می‌دهد که مطمئن باشد امکان بسیج عمومی در حمایت از ایشان و در نتیجه پیروزی آن‌ها منتفی است و حضورشان تنها به کار تبلیغ نمایشی از تنوع و تکثر و مشروعیت بخشیدن به انتخابات فرمایشی می‌آید. با پیشرفت فرایند تبدیل جمهوریت به استبداد مطلقه فردی، مهندسی آراء به مهندسی صحنه رقابت تبدیل شده است. تا نیازی به مهندسی آراء و یا دستکم تغییر گسترده آراء و در نتیجه پذیرش ریسک اعتراضات عمومی نظیر آن چه درخرداد ۸۸ رخ داد، نباشد.

۵- رد صلاحیت هاشمی همچنین نشان می‌دهد حاکمیت مستقر نه پایبند ارزش‌های دینی است و نه وفادار به ارزش‌های انقلاب و نه متعهد به ارزش‌های مردم سالارانه و دموکراتیک. این حاکمیت مجموعه همان نااهلان و نامحرمان به مردم و ارزش‌های انقلاب است که امام از افتادن انقلاب به دست ایشان هشدار می‌داد. حاکمیت مستقر با همان منطقی که از ۲۲ بهمن ۵۷ تا امروز نیروهای سیاسی مختلف را دفع و جذب کرده به هیچ وجه نمی تواند طرد و حذف هاشمی را توجیه کند. رد صلاحیت هاشمی جز با منطق استبداد مطلقه فردی که تنگ‌نظرانه حتی نزدیک‌ترین یاران خود را به جرم داشتن استقلال فکر و سلیقه‌ای متفاوت، طرد و نفی می‌کند، قابل توجیه نیست. به این ترتیب در آینده علاوه بر بحران‌های متعدد موجود شاهد گرفتار آمدن اسبتداد حاکم در بحرانی جدید یعنی بحران ایدئولوژیک و موج ریزش نیروها از بدنه آن خواهیم بود. رد صلاحیت هاشمی که آشکارا از پشتوانه مرجعیت و روحانیت طراز اول بلاد برخوردار است، سرآغاز فاصله گرفتن حاکمیت از یکی از مهم‌ترین منابع مشروعیت بخش خود یعنی مرجعیت و روحانیت مستقل و نزدیک شدن هرچه بیشتر به استبدادی متکی به سیستم سرکوب امنیتی پلیسی است.

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران
- ضمن محکوم کردن این رسوایی بزرگ و هشدار به همه نیروهای مدافع انقلاب و نظام
- و عطف توجه همگان به فرایند تکمیل استحاله جمهوریت و اسلامیت به استبداد مطلقه فردی،
- و به رغم آن که همچنان معتقد است تنها راه انتقال قدرت و اصلاح امور نهایتاً از انتخابات و صندوق‌های رأی می‌گذرد، مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ را که از هم اکنون ماهیت و فرجام آمرانه و استبداد مأبانه آن هویداست، ناصواب دانسته و اعلام می‌کند نه تنها از هیچ نامزدی حمایت نمی‌کند بلکه مشروعیتی برای این انتخابات قائل نیست.
سازمان متواضعانه به احزاب و چهره‌های برجسته و محترم اصلاح طلب پیشنهاد می‌کند از ورود به انتخابات و حمایت و معرفی نامزد اجتناب کنند. نتیجه این انتخابات از هم اکنون روشن است. رد صلاحیت آقای هاشمی یک دلیل بیشتر نداشت و آن پیروزی قطعی ایشان در انتخابات بود. بنابراین تصور این که با حمایت از یکی از نامزدهای متفاوت موجود حداقل شانسی برای پیروزی در انتخابات وجود داشته باشد، منتفی است.
ما با اطمینان کامل به پایبندی چهره‌های برجسته ومحترم اصلاحات به اصل مصالح و منافع ملی خاضعانه اعلام می‌کنیم حمایت ازیکی از نامزدهای متفاوت موجود در انتخاباتی که نتیجه آن از هم اکنون مشخص شده است، نه تنها گامی در جهت انجام وظایف و تعهدات ملی نیست، بلکه چنین اقدامی حاکمیت موجود را در ادامه رویه‌های مخرب و ضد ملی خویش و تحمیل خسارت‌های جبران‌ناپذیر بر مصالح و منافع ملی مصرتر و مصمم‌تر خواهد کرد. اعتراض به صحنه‌آرایی مضحک موجود تحت عنوان انتخابات ریاست جمهوری و خودداری از شرکت در آن، اقدامی ملی و در جهت دفاع از آرمان‌های انقلاب ملت ایران است که در معرض مصادره و استحاله قرار گرفته است.
سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران (شاخه خارج کشور)
۱۳/۳/۹۲