معماریم ؛ به سبک میرحسین: زهرا رهنورد

اولین روز ریاست جمهوری روحانی، نهصدمین روز حصر رهبران

جنبش سبز , حسن روحانی , حصر , رهبران سبز , زهرا رهنورد , مهدی کروبی , میرحسین موسوی ۱۹:۴۶ 0 نظر

نقاشی بانو رهنورد

آثار زهرا رهنورد , جنبش سبز , زهرا رهنورد , نقاشی , هنر ۱۶:۵۰ 0 نظر

چکیده :وضعیت جسمی میرحسین موسوی و نیز نتایج آزمایشات خوب و عادی گزارش شده است. خانم رهنورد که در بیمارستان به همراه میرحسین بود، در حضور پرسنل و کادر بیمارستان به نیروهای امنیتی به محرومیت از دیدار با دختران خود اعتراض کرده است....

صبح امروز میرحسین موسوی در میان نیروهای امنیتی برای معاینات پزشکی به بیمارستان قلب تهران رفت.

به گزارش کلمه، سال گذشته میرحسین موسوی در حبس خانگی دچار عارضه قلبی شده بود و طبق پروتکل های پزشکی باید دو ماه پیش برای انجام معاینات پزشکی معمول به بیمارستان اعزام می شد. ولی وی امروز با تاخیر چند ماهه به همراه خانم زهرا رهنورد و در میان نیروهای امنیتی به بیمارستان قلب رفت.

بر اساس این گزارش، وضعیت جسمی میرحسین موسوی و نیز نتایج آزمایشات خوب و عادی گزارش شده است.

همچنین گزارش شده است که خانم رهنورد در حضور پرسنل و کادر بیمارستان به نیروهای امنیتی به محرومیت از دیدار با دختران خود اعتراض کرده است.

شهریور ماه سال گذشته میرحسین موسوی در حبس خانگی دچار عارضه قلبی شد و در میان تدابیر شدید امنیتی به بخش سی‌سی‌یو بیمارستان قلب تهران منتقل و تحت عمل آنژیو گرافی قرار گرفت.

پس از آن بود که در آبان ماه، میرحسین بدنبال درد و ناراحتی در قلب و همچنین نوسان شدید فشار خون بار دیگر به بیمارستان منتقل شد.

هر چند که قرار بود در بیمارستان تست ورزش نیز بر روی میرحسین انجام گیرد اما به دلیل اینکه پزشکان احتمال دادند این تست فشار زیادی بر بدن وی بیاورد، انجام آن را به زمان دیگری موکول کردند.

منابع بیمارستانی بارها اعلام کرده اند که پروتکل های استاندارد پزشکی درباره بیماری میرحسین موسوی رعایت نمی‌شود. این در حالی است که بیماری وی پیش از زندان خانگی سابقه نداشته است.

پیش از این علی شکوری راد، پزشک متخصص، درباره وضعیت پزشکی میرحسین موسوی گفته بود: در یکی از رگ های قلب آقای موسوی که تنگ شده بوده، استنت گذاشته اند.

شکوری راد در آن زمان گفته بود: میرحسین موسوی در چند ماه اخیر مشکلاتی پیدا کرده بوده و نیاز به اقدامات درمانی داشتند که اگر زودتر انجام می شد حتما با پروتکل پزشکی سازگارتر بوده است.

انجمن اسلامی جامعه پزشکی از مسئولان خواسته بود که به وضعیت سلامتی رهبران جنبش سبز، تحت نظارت پزشکان مورد تایید ایشان رسیدگی شود تا خانواده ها از نگرانی بیرون آیند.

با توجه به شرایط جسمی زهرا رهنورد و میرحسین موسوی، خانواده ی این دو همراه جنبش سبز خواستار انتشار بولتن سلامت این دو همراه زندانی و معاینه مستمر توسط پزشک شناخته شده و قابل اطمینان خانواده و همچنین امکان تماس مستمر و ارتباط منظم و همچنین رفع هرگونه سخنان تهدیدآمیز از جانب ماموران شده اند.

پیش از این، شورای هماهنگی راه سبز امید برای رفع نگرانی افکار عمومی خواستار آن شده بود که پزشک مورد اعتماد میرحسین موسوی، وی را معاینه و بولتن رسمی وضعیت سلامت آقای موسوی را به طور رسمی و منظم منتشر کند و در اختیار همگان قرار دهد.

با آنکه بیش از هشتصد و شصت روز از حبس خانگی میرحسین موسوی و زهرا رهنورد و مهدی کروبی می گذرد، هنوز به هیچ یک از خواسته های خانواده آنها و افکار عمومی مبنی بر ارائه اخبار در مورد سلامت رهبران جنبش سبز پاسخی داده نشده و عملکرد و اظهارات ماموران نیز همواره بر نگرانی ها افزوده است.

این در حالی است که دختران میرحسین و رهنورد از شنیدن صدای پدر و مادر خود نیز محرومند. در ۸ ماه گذشته از سه دختر میرحسین و رهنورد، یکی از آنها یک ملاقات و دیگری دو ملاقات داشته. دیدار اول مربوط به عید نوروز می‌شود و دیدار بعدی که به صورت محدود و امنیتی تنها با یکی از دختران برگزار شد مربوط به دیدار دو هفته پیش “کوکب”، فرزند ارشد خانواده است. از آن پس دیگر هیچ خبری مطلقا نرسیده است. تماس های محدود تلفنی که گاه ماهها قطع می‌شود در حال حاضر وجود ندارد. بیشترین ارتباط میرحسین و رهنورد با خارج از زندان خانگی، دیدارهایی با مادر خانم رهنورد است که گاهی اوقات برقرار می شود.

دختران موسوی علاوه بر محرومیت از دیدار با خانواده خود نگران سلامت والدین و چگونگی انجام معاینات پزشکی نیز هستند. زهرا رهنورد که از بیماری آرتروز رنج می برد نیز از شدت درد نیاز به تزریق آمپول کورتون دارد. ولی تاکنون گزارشی از رسیدگی پزشکی به وی ارائه نشده است.

میرحسین با همراهی زهرا رهنورد در بیمارستان قلب تهران

بیمارستان , جنبش سبز , حصر , رهبران سبز , زهرا رهنورد , میرحسین موسوی ۱۶:۵۵ 0 نظر

چکیده : کتاب سیب سبز، مجموعه ای از آثار هنری میرحسین موسوی و رهنورد در اروپا منتشر شد.این آثار از آب مرکب و سوخت تکنیک خراش بر کاغذ حساس عکاسی تا سوخت و بریدن قطعات رنگی و یا نوع خاصی از انتقال رنگ با قطعات فلزی بر سطح کاغد یا بوم نقاشی به همراه سوخت است و از نظر شکلی انتزاعی و از نظر محتوایی متکی بر عرفان شرقی است....

کتاب سیب سبز، مجموعه ای از آثار هنری میرحسین موسوی و رهنورد در اروپا منتشر شد.

به گزارش کلمه این کتاب با سه مقدمه انگلیسی و فرانسه و فارسی توسط انتشارات ارمتان فرانسه منتشر شده است.

کتاب سیب سبز در دو بخش به آثار هنری مهندس موسوی شامل نقاشی های وی از ابتدا تا اخرین اثار منتشر نشده قبل حصر اختصاص دارد.

این آثار پیش از این در نمایشگاه های شخصی و جمعی به نمایش درآمده است.

این آثار از آب مرکب و سوخت تکنیک خراش بر کاغذ حساس عکاسی تا سوخت و بریدن قطعات رنگی و یا نوع خاصی از انتقال رنگ با قطعات فلزی بر سطح کاغد یا بوم نقاشی به همراه سوخت است و از نظر شکلی انتزاعی و از نظر محتوایی متکی بر عرفان شرقی است.

در مجموعه آثار هنری زهرا رهنورد تصاویر نقاشی با رنگ و روغن تکنیک های نقاشی روی کاغد عکاسی و نقاشیهایی با متریال شیشه و ترکیبی است.

همچنین آثار مجسمه سازی این بانوی دربند شامل مجسمه مادر، مجسمه های دانشگاه الزهرا و تعدادی دیگر از آثار وی است.

برای هر دو بخش کتاب نرگس موسوی دختر این همراهان زندانی مردم مقدمه جداگانه ای نوشته است.

نرگس موسوی در بخشی از مقدمه ی نقاشی های میرحسین می نویسد: نگاه شعرگونه پدرم به هنر ریشه در عقاید عرفانی و انسانی او دارد، عرفان عمیق اسلامی و البته با نیم نگاهی به عرفان شرق دور از آن جهت تاکیدی که عرفان شرق دور بر سکوت، خلوت و فضای منفی دارد. سکوت سرشار از ناگفته هاست. سفیدی بوم یا فضای منفی در آثار پدرم همان سکوتی است که تخیل مخاطب را بر می انگیزد و من خود عقیده دارم که جدا از مسائل شریعتی، ریشه عرفان در تمام فرهنگ ها و ادیان مشترک است.

او معتقد است که خط نوشته های پدرشش در آثار نقاشی اش قابل خواندن نیست: در نقاشی های او سخن از نور است و خورشید و آگاهی. گاه در بالای نقاشی ها در شروع کار خورشید می آید، همچون شروعی به شکل نامی مقدس که نامه ای پر محتوی را آغاز می کند و در این نامه می شود نقاشی پر رمز و راز و البته انتزاعی متاثر از درونیات هنرمندش و متالم از دردهای جامعه ای که در آن زیست می کند. خورشید نارنجی نیم سوخته شاید خبر از حقیقتی تلخ می دهد و فاجعه ای که همچنان در گذر است.

میرحسین، دانش آموخته ی دانشکده‌ی معماری دانشگاه ملی، نقاش تالار قند ریز، معمار مزار شهیدان هفت تیر و رواق هنر، معمار کانون توحید تهران و فرهنگستان هنر که به ۱۹ ستون با نماد بسم الله الرحمن الرحیم طراحی شد، با قلم موی سبزی که هنوز طرح زندگی می زند، حتی در حصر نیز می تواند دعوت کند که جنبش سبز را زندگی کنیم.

علاقمندان برای تهیه این کتاب می توانند با انتشارات Harmattan به شماره تلفن ۰۰۳۳۶۷۳۶۶۸۵۸۰ مکاتبه کرده و یا تماس بگیرند.

منبع: کلمه

«سیب سبز»؛ کتاب آثار هنری میرحسین و رهنورد در اروپا منتشر شد

آثار معماری مهندس میرحسین موسوی , زهرا رهنورد , سیب سبز , کتاب , میرحسین موسوی , هنر , mir hosein mousavi ۱۶:۱۰ 0 نظر

شعری از زهرا رهنورد

جنبش سبز , زهرا رهنورد , شعر ۲۳:۲۸ 0 نظر

چکیده :یک ملاقات آن هم از شب عید نوروز تا کنون برای دو دختر، و دو ملاقات برای یکی از دختران میرحسین موسوی تنها سهم دختران میرحسین و رهنورد از دیدار پدر و مادرشان طی نزدیک به ۸ ماه گذشته بوده است. آن ها حتی نتوانسته اند تماس تلفنی با پدر و مادر خود داشته باشند. زهرا و نرگس آخرین بار صدای پدر و مادر خود را ۱۰ اردیبهشت ماه از پشت تلفن شنیده اند و همه اینها در حالی است که حتی مجرمان خطرناک نیز از این حقوق ابتدایی در زندان ها برخوردارند....

یک ملاقات آن هم از شب عید نوروز تا کنون برای دو دختر، و دو ملاقات برای یکی از دختران میرحسین موسوی تنها سهم دختران میرحسین و رهنورد از دیدار پدر و مادرشان طی نزدیک به ۸ ماه گذشته بوده است. آن ها حتی نتوانسته اند تماس تلفنی با پدر و مادر خود داشته باشند. زهرا و نرگس آخرین بار صدای پدر و مادر خود را ۱۰ اردیبهشت ماه از پشت تلفن شنیده اند و همه اینها در حالی است که حتی مجرمان خطرناک نیز از این حقوق ابتدایی در زندان ها برخوردارند.

ماجرای تلخ حصر میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی هر روز سخت تر و تلخ تر از قبل می شود. در حال حاضر دو هفته کامل است که هیچ خبری از میرحسین موسوی و زهرا رهنورد به دختران وی داده نشده است و آنها حتی از شنیدن صدای پدر و مادر خود نیز محروم شده اند. روند درمان آنها نیز بدون توضیح خاصی به خانواده، متوقف شده و از تماس های تلفنی که هر از چندی با خانواده و به خصوص مادر خانم رهنورد برقرار می شد، خبری نیست.

به گزارش کلمه، با وجود شرایط تغییر یافته در عرصه سیاسی کشور، مقطع خاص انتخابات که همواره با آزادی نسبی فضای سیاسی همراه بوده و مجموعه عوامل دیگری که برای بسیاری از ناظران توقع گشایش نسبی در امور را ایجاد کرده است، تغییری در وضعیت میرحسین و رهنورد ایجاد نشده و وضعیت بی خبری که در ماههای گذشته هم به شکل ها و بهانه های مختلف وجود داشت تشدید شده؛ وضعیتی که فراتر از حصر باعث آزار خانواده ی آقای موسوی است

در ۸ ماه گذشته از سه دختر میرحسین و رهنورد، یکی از آنها یک ملاقات و دیگری دو ملاقات داشته. دیدار اول مربوط به عید نوروز می‌شود و دیدار بعدی که به صورت محدود و امنیتی تنها با یکی از دختران برگزار شد مربوط به دیدار دو هفته پیش “کوکب”، فرزند ارشد خانواده است. از آن پس دیگر هیچ خبری مطلقا نرسیده است. تماس های محدود تلفنی که گاه ماهها قطع می‌شود در حال حاضر وجود ندرد. بیشترین ارتباط میرحسین و رهنورد با خارج از زندان خانگی، دیدارهایی با مادر خانم رهنورد است که گاهی اوقات برقرار می شود.

همه این بی خبری های دلهره آور برای خانواده، لابلای خبر بیماری آنها و تعلیق درمانشان، نگرانی های بیشتری ایجاد می کند. دختران خانواده خبر داده اند که مدت هاست پرونده پزشکی میرحسین موسوی و زهرا رهنورد را پزشکشان ندیده و روند درمان متوقف شده است. آنها از بیماری آرتروز مادرشان خبر داده اند که از شدت درد نیاز به تزریق آمپول کورتون دارد. اما هیچ خبری از رسیدگی به این بیماری وی در دست نیست. آقای موسوی هم که دچار مشکل قلبی است در پی اتفاقاتی که در یکی از مراجعات وی به درمانگاه امنیتی صورت گرفت، نسبت به برنامه احتمالی نیروهای امنیتی برای سوء قصد به جانش مشکوک شده و حاضر به انتقال به درمانگاه تحت نظر نیروهای امنیتی نیست. وی با توجه به پیچیدگی رفتاری نیروهای امنیتی، درمان خود را منوط به تحت نظر پزشک معتمد خود و خانواده اش کرده و به همین بهانه روند درمان بیماری قلبی وی به حال تعلیق در آمده است.

این در حالی است که تاکنون در پی چند نوبت گرفتن آزمایش خون از میرحسین موسوی، هیچ نتیجه ای را به وی و یا خانواده اش منتقل نکرده اند.

مجموعه رفتاری که خوشبین ترین افراد جامعه را هم نسبت به برنامه و نقشه های نیروهای امنیتی مسلط بر پرونده حصر نگران می کند. دختران رهنورد بارها

در نوشته و مصاحبه های خود خواستار آزادی بی‌قید شرط پدر مادرشان و جبران ظلم هایی که بر آنان رفته ات شده اند

منبع: کلمه

دختران میرحسین و رهنورد از شنیدن صدای پدر و مادر خود نیز محرومند

جنبش سبز , حصر , دختران موسوی و رهنورد , رهبران سبز , زهرا رهنورد , میرحسین موسوی , mir hosein mousavi ۱۵:۰۱ 0 نظر

اثری شیشه ای از زهرا رهنورد

زهرا رهنورد , هنر , هنر شیشه ای ۲۲:۵۰ 0 نظر

تندیس "نرگس عاشقان" اثری از زهرا رهنورد

تندیس , حصر , زهرا رهنورد , میدان مادر , نرگس عاشقان , هنر ۱۶:۴۶ 0 نظر

قلب جنبش سبز در بن بست اختر می تپد

بن بست اختر , جنبش سبز , رهبران سبز , زهرا رهنورد , عکس , میرحسین موسوی , mir hosein mousavi ۲۲:۴۵ 0 نظر

چکیده :میرحسین موسوی و مهدی کروبی، کاندیداهای اصلاح طلبی که رهبری جنبش سبز را بر عهده داشتند، در هیچ دادگاهی محکوم نشده اند. اما هردو، که از مقامات ارشد نظام بوده اند و حالا در دهه هفتاد عمر خود هستند، همچنان در حصر خانگی به سر می برند، درحالیکه تحت نظارت دایمی قرار داشته و با خانواده های خود که واقعا نگران سلامتیشان هستند تماس بسیار محدود و کنترل شده ای دارند. ...

رویترز همزمان با چهارمین سالگرد برگزاری انتخابات ریاست جمهوری مهندسی شده در تحلیلی به بررسی وضعیت رهبران جنبش سبز پرداخته است. در این تحلیل با اشاره به محدودیت ها و فشارهایی که به میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروی در این مدت وارد شده، نوشته است: میرحسین موسوی و مهدی کروبی، کاندیداهای اصلاح طلبی که رهبری جنبش سبز را بر عهده داشتند، در هیچ دادگاهی محکوم نشده اند. اما هردو، که از مقامات ارشد نظام بوده اند و حالا در دهه هفتاد عمر خود هستند، همچنان در حصر خانگی به سر می برند، درحالیکه تحت نظارت دایمی قرار داشته و با خانواده های خود که واقعا نگران سلامتیشان هستند تماس بسیار محدود و کنترل شده ای دارند.

در این نوشته به مساله ملاقات ها و وضعیت جسمی و نگهداری رهبران جنبش سبز پرداخته شده و افزوده است: در ملاقات های انجام شده، ماموران امنیتی حضور دارند و حاضران “اجازه دارند فقط در مورد مسائل خانوادگی و با صدای بلند صحبت کنند. اگر آهسته صحبت کنند، ماموران حفاظتی مستقیما گوشزد می کنند. موسوی و رهنورد دائما با نیروهای حفاظتی بحث و جدل می کنند و می گویند همینطوری روزهایشان را شب می کنند”.

همچنین در این مطلب با اشاره به وضعیت مهدی کروبی نوشته است: او در یک طبقه مستقر است و نیروهای امنیتی در دو طبقه دیگر. طبق گفته پسرش محمد تقی کروبی، او هیچ دسترسی به هوای آزاد ندارد.

متن کامل ترجمه رویترز که در سایت ندای سبز آزادی منتشر شد، به شرح زیر است:

چهار سال پیش مردم ایران برای اعتراض به تقلب در انتخابات ریاست جمهوری به خیابان ها ریختند، این بار حاکمیت با نگاه داشتن رهبران مخالفان در زندان خانگی و زدن قفل های آهنین بر در و پنجره ها، در به روی خطر بسته است.

درحالیکه مردم در روز جمعه رئیس جمهوری جدید را انتخاب می کنند، مقامات جمهوری اسلامی مشغول اندیشیدن تدابیری هستند که از تکرار ناآرامی های خیابانی جلوگیری کنند، حرکاتی اعتراضی که بزرگترین چالش برای نظام جمهوری اسلامی ایران از بدو ظهورش در سال ۱۹۷۹ تا به امروز بوده است.

میرحسین موسوی و مهدی کروبی، کاندیداهای اصلاح طلبی که رهبری جنبش سبز را بر عهده داشتند، در هیچ دادگاهی محکوم نشده اند. اما هردو، که از مقامات ارشد نظام بوده اند و حالا در دهه هفتاد عمر خود هستند، همچنان در حصر خانگی به سر می برند، درحالیکه تحت نظارت دایمی قرار داشته و با خانواده های خود که واقعا نگران سلامتیشان هستند تماس بسیار محدود و کنترل شده ای دارند.

محمد تقی کروبی، پسر مهدی کروبی که در بریتانیا ساکن است می گوید “این حتی با توجه به قوانین و مقررات کشور ما هم غیر قانونی است. هیچ کس تا کنون مسئولیت این عمل غیرقانونی را برعهده نگرفته است”.

حکومت جمهوری اسلامی ادعا می کند که احتمال خیلی کمی وجود دارد ناآرامی های سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۸) دوباره تکرار شود. اعتراضاتی که با سرکوب وحشیانه حکومت، به مرگ ده ها نفر، مجروح شدن صدها نفر و زندانی شدن هزاران نفر انجامید.

از آن زمان به علت افزایش روزافزون قیمت ها و بالا رفتن نرخ بیکاری در نتیجه تحریم های اقتصادی تحمیل شده بابت برنامه هسته ای ایران، سطح نارضایتی عمومی به شکل مشهودی بالا رفته است، با این حال اصلاح طلبان از رده های بالای حاکمیت کنار گذاشته شدند.

موضع غالب نامزدهای این دوره افراطی گرایی و تندروی است، و برنده قرار است یک محافظه کار نزدیک به خامنه ای باشد.

موسوی و کروبی سال ۲۰۱۱ پس از اعلام فراخوانی در حمایت از حرکت های اعتراضی کشورهای عربی محصور شدند و بیش از دوسال است که در حصر خانگی به سر می برند. حامیان آنان این عمل را یک نوع آدم ربایی می دانند که توسط مقامات کلافه و ترسیده جمهوری اسلامی برای سرکوب جبهه اصلاحات صورت گرفت. در مراسم تشییع پیکر یک روحانی [آیت الله طاهری اصفهانی] در این ماه، حامیان اصلاح طلبی شعارهایی برای آزادی این دو رهبر محصور سردادند.

تنهایی بی حد و مرز

منابع نزدیک به خانواده های ایشان خبرگزاری رویتر را در جریان جزئیات حصر آنان قرار دادند که چگونه در تنهایی بی حد و مرزی به سر می برند، از هرگونه ارتباطی با دنیای بیرون محرومند، و تمامی فعالیت هایشان توسط نیروهای امنیتی کنترل می شود.

پایان این حصر قابل پیش بینی نیست، هیچ دادگاهی آنها را به جرمی متهم و محکوم نکرده است، هرچند تندرو ها دلیل این عمل خود را مبارزه با “فتنه” اعلام کرده اند.

موسوی ۷۱ ساله، به همراه همسرش زهرا رهنورد ۶۷ ساله، هنرمند، مجسمه ساز و استاد دانشگاه، در خانه شخصی شان نزدیک به مرکز شهر تهران در خیابان پاستور به سر می برند. خانه، در محله ای پر از ساختمان های دولتی، و در نزدیکی محل اقامت خامنه ای، تبدیل به یک زندان واقعی شده است. دو تا از درها جوش داده شده اند و در سوم تمام وقت تحت نظارت ماموران است. در اطراف خانه دوربین و نورافکن و دستگاه های نظارتی نصب شده و به گفته دختران آنان، تمام دستگیره ها از درها جدا شده تا هیچ امکان خروجی از داخل نباشد و حتی حریم شخصی زناشویی هم رعایت نمی شود.

منبعی که درخواست کرده نامش فاش نشود گفته است “ماموران محافظ بسیار خشن و بد دهن و بی ادب هستند”.

او همچنین افزود که “ماموران می گویند آنان بی دین و کافرند. هرچه برسرشان بیاید حقشان است، آنان مزدوران آمریکا و انگلیس هستند”.

رویترز قادر به تماس مستقیم با خانواده آنان نشد تا بتواند تایید این جزئیات را بگیرد.

موسوی، معمار است و آخرین نخست وزیر ایران از سال ۱۹۸۱ تا ۸۹ بوده است، مقامی که بعدا با تغییر قانون اساسی ملغی شد. پس از این دوره به مدت دو دهه از مرکز توجهات دور بود تا اینکه سال ۲۰۰۹ به عنوان نامزد اصلاح طلبان دوباره مطرح شد. همسر او رهنورد ستادی برای حمایت از او به راه انداخت و به این ترتیب زمینه جدیدی در بازی سیاسی کشور ایجاد کرد.

منبع آگاه گفته است که در دوماهه اول حصر، ماموران محافظ در طبقه پایین خانه موسوی ساکن بوده اند. این دو نفر هیچ کتاب، روزنامه یا وسیله نوشتن در اختیار نداشته اند، تمام پنجره ها جوش داده شده بود و هر دو نفر در اتاقی در طبقه بالای خانه زندانی بودند. ماموران کلیه مدارک شخصی، نقاشی ها، مجسمه ها، متون سیاسی و اجتماعی و اسناد باقیمانده از دوران نخست وزیری موسوی را ضبط کردند.

رهنورد در همان ماه اول دچار مشکلات تنفسی شد که ماموران شکایات او را نشنیده گرفتند. تا زمانی که موسوی یکی از پنجره ها را با مشت خود شکست و از آن پس اجازه دادند که گاهی یکی از پنجره ها باز شود تا هوای تازه به داخل بیاید.

رهنورد ۱۷ کیلو و موسوی ۱۲ کیلو کاهش وزن داشته اند، رهنورد از ورم مفاصل رنج می برد و موسوی در ماه آگوست به علت مسدود شدن عروق قلب در بیمارستان بستری شد.

موسوی در اثر گرفتگی عروق قلبی به مدت دو ساعت هوشیاری خود را از دست می دهد و در گوشه ای می افتد، اما هیچ کس به درخواست های رهنورد برای کمک جوابی نمی دهد. خانواده موسوی درخواست کرده که پرونده پزشکی آنان را بگیرد اما ماموران امنیتی با این درخواست مخالفت کردند.

نهایتا بعضی از محدودیت های شدید اولیه برداشه شد و امکان ملاقات با خانواده میسر شد، هرچند بازهم اتفاق می افتد که در طول یک ماه، خانواده ایشان هیچ خبری از وضعیت معیشتی آنان نداشته باشند.

در ملاقات های انجام شده، ماموران امنیتی حضور دارند و حاضران “اجازه دارند فقط در مورد مسائل خانوادگی و با صدای بلند صحبت کنند. اگر آهسته صحبت کنند، ماموران حفاظتی مستقیما گوشزد می کنند. موسوی و رهنورد دائما با نیروهای حفاظتی بحث و جدل می کنند و می گویند همینطوری روزهایشان را شب می کنند”.

منبع خبری رویترز همچنین گفت “ملاقات ها بسیار محدود است، تعداد افراد نیز محدودیت دارد، همه چیز تحت نظر است و واقعا سخت است فهمید که چه بر آنان می گذرد”.

موسوی و رهنورد که قبلا سحرخیز بوده اند حالا دیر به خواب می روند و صبح ها هم دیر بیدار می شوند. روز خود را به خواندن قرآن و نماز و عبادت می گذرانند. گاهی وسایل نقاشی در اختیارشان قرار می گیرد و با هم نقاشی می کنند. این زوج گاهی اجازه دارند در باغچه و حیاط دوری بزنند و هوایی بخورند. هیچ مجله، روزنامه و رادیویی در اختیارشان قرار نمی گیرد، اما اجازه دارند برنامه های تلوزیون های دولتی را ببینند، گاهی به آنان اجازه می دهند که به کتابخانه شان سری بزنند، کتابخانه ای که گفته میشود بیش از ۱۵۰ هزار کتاب دارد.

از من نخواهید که چیزی بگویم

رهبر دیگر جنبش سبز، مهدی کروبی، ابتدا در خانه خود در شمال شهر تهران محصور بود. اما بعدا به یک خانه سه طبقه که متعلق به وزارت اطلاعات است منتقل شد. او در یک طبقه مستقر است و نیروهای امنیتی در دو طبقه دیگر. طبق گفته پسرش محمد تقی کروبی، او هیچ دسترسی به هوای آزاد ندارد.

کروبی ۷۵ ساله در ماه نوامبر در پی علائمی چون کم کردن وزن، سرگیجه و تهوع به بیمارستان منتقل شد. سحام نیوز وبسایت نزدیک به او بلافاصله گزارشی در این رابطه منتشر کرد. پسرش می گوید “در حال حاظر از سلامتی جسمی برخوردار است و روحیه خوبی هم دارد”.

هم اکنون به تلویزیون رسمی ایران و سه روزنامه دولتی دسترسی دارد. درخواست او برای دریافت روزنامه های بیشتر رد شده است.

محمد تقی کروبی گفت که برادر دیگرش محمد حسین کروبی در هفت ماه گذشته تنها یک بار آن هم برای سال نوی ایرانی توانسته پدرش را ملاقات کند. سایر اعضا خانواده اخیرا اجازه دیدار هفتگی کروبی را یافته اند، دیدارهای ۲-۳ ساعته ای که با حضور ماموران امنیتی صورت میگیرد.

موسوی، رهنورد و کروبی، به علت انزوای طولانی خود تصمیم گرفته اند هیچ اظهار نظری راجع به انتخابات ۲۴ خرداد نکنند.

تقی کروبی از پدرش نقل قول کرد که “در حال حاضر به علت شرایط موجود اطلاعاتم از شرایط جامعه به صورت عام و از انتخابات به صورت خاص بسیار کم است، من به تصمیم دوستانم در این خصوص احترام می گذارم، اما خواهش می کنم از من نخواهید که چیزی بگویم زیرا چیزی نخواهم گفت”.

کلوب کتاب حصر خانگی

هرچند رهبران جنبش از ارائه نظر اجتناب می کنند، اما هنوز در ایران صاحب نفوذ هستند.

در طول دوران حصر، موسوی چیزی شبیه به یک کلوب کتاب برای پیروانش به راه انداخت. در سال ۲۰۱۱ او اسارت خود را با “خاطرات یک آدم ربایی” اثر گابریل گابریا مارکز مقایسه کرد. کتابی غیر داستانی که در آن افرادی توسط مافیای مواد مخدر در کلمبیا ربوده می شوند.

سفارش موسوی این کتاب را ظرف یک شبانه روز در ایران نایاب کرد.

در سال ۲۰۱۲ کتاب “وجدان بیدار” اثر اشتفان تسوایک را پیشنهاد کرد، که در آن کاستیلو به تحمل مخالف توصیه می کند و دربرابر جان کالوین، رهبر پروتستان ها که دیگران را به دلیل اختلافات مذهبی محکوم می کند می ایستد.

در این کتاب تسوایک از کاستلیو نقل قول می کند: “تنها زمانی می توانیم با صلح و آرامش در کنار هم زندگی کنیم که بر نفس خود غلبه کنیم. هرچند همیشه اختلاف نظر وجود خواهد داشت، اما می توان به یک درک متقابل رسید، می توان همدیگر را دوست داشت و پایه های آشتی را گذاشت، می شود در وقت نیاز به طناب یک ایمان واحد آویخت”.

یک منبع نزدیک به دختران موسوی گفته است که او این کتاب را پیشنهاد کرده است چون با شرایط ایران قابل مقایسه است و می توان به کمک آن “شرایط موجود را تجزیه و تحلیل کرد و راههایی برای مبارزه برگزید”.

موسوی در پیامی خطاب به مقامات گفته بود: “جنبشی را که آغاز شده است نمی توانید متوقف کنید، حتی اگر امروز آن را سرکوب کنید. این جنبش در برابر خواست شما خواهد ایستاد. من از هر فرصتی استفاده می کنم تا آنچه را که باید بگویم، اگر حتی یک رهگذر آن را بشنود به گوش همگان خواهد رسید.”

گزارش رویترز از یک حصر؛ تنهایی بی حد و حصر میرحسین، زهرا رهنورد و کروبی

جنبش سبز , حصر , رویترز , رهبران سبز , زهرا رهنورد , مهدی کروبی , میرحسین موسوی ۱۳:۳۸ 0 نظر

چکیده :شرایط پدر مادر با نزدیک شدن به انتخابات سخت تر شده ارتباطات ما تنگ تر شده و روند درمان آنها تنها در دست پزشکان غیر قابل اعتماد انجام می شود. آنها نگرانند تا مبادا پدر روزنه ای پیدا کند و حرفی بزند که روند ها تغییر کند. ما دلیلی جز این نمی بینیم. در یک روال کلی پدر و مادرمان به ما توصیه ای نداشتند. یا حتی برای شرکت یا عدم شرکت های ما در انتخابات، نه نظر خودشان را توضیح می دادند و نه از ما انتظار توضیح داشتند. اما در حد همین یکی دو ملاقات محدود، گفتند ما در این شرایط امنیتی در متن جامعه قرار نداریم و بنابراین درباره انتخابات صحبت نخواهیم کرد. ...

کلمه- هانیه رضایی:

یک ملاقات برای دو دختر و دو ملاقات برای یکی از دختران میرحسین موسوی تنها سهم دختران میرحسین و رهنورد از دیدار پدر و مادرشان طی هفت ماه گذشته بوده است. آن ها حتی نتوانسته اند در این مدت تماس تلفنی با پدر و مادر خود داشته باشند. در حالی که حتی مجرمان خطرناک نیز از این حقوق ابتدایی در زندان ها برخوردارند.

این ها اخباری است که زهرا موسوی دختر نخست وزیر سال های دفاع مقدس کشورمان از وضعیت ارتباطی خود و خواهرانش می گوید.

دختر موسوی و رهنورد در گفت و با کلمه ضمن اعتراض از این محرومیت ها و فشارها، از وضعیت جسمی پدر و مادر خود ابراز نگرانی می کند: هنگامی که پدرم برای بار اول برای تست ورزش به این بیمارستان امنیتی برده شده بود ظاهرا در یک تبانی بین مامورها و پزشکان درحالی که حالش بد شده و تست هم مثبت بوده دستگاه را خاموش نکرده بودند و با توجه به این وضع پدرم امنیت جانی حس نکرده و قبول نکرده است که مجددا به آنجا برده شود و در نتیجه الان پرونده پزشکی او رها شده و پیگیری نمی شود.

وی همچنین درباره ی موضع انتخاباتی پدر و مادر خود نیز می گوید.

متن کامل گفت و گوی زهرا موسوی با کلمه را با هم می خوانیم:

آخرین خبر شما از آقای مهندس و خانم دکتر چیست و آیا از وضعیت ایشان خبری دارید؟

یکی ازخواهران اخیرا موفق شده است پدر و مادرمان را خیلی کوتاه ببیند. در واقع با دیدار اخیر طی ۷ ماه گذشته عملا دو نفر از ما تنها یک ملاقات داشته و دیگری دو ملاقات. این وضعیت محرومیت ما از ملاقات هاست. تماس تلفنی هم نداریم و اجازه نمی دهند حتی به اندازه حقوق یک زندانی تماس تلفنی داشته باشیم و از این مساله هم محرومیم. کماکان درگیر فشارهای نهادهای امنیتی هستیم. طبعا در یک چنین وضعی هم هیجانات چنین دیدارهای ناگهانی هم فشارهای شدید روانی که بر ما و آنها وارد می شود و در حضور مامور و شنود و دستگاه و دوربین یک دیدار راحت و با آرامش ممکن نیست. در این فرصت های کوتاه ما همین که بگوییم خوبیم و زندگی چطور می گذرد و… زمان گذشته است. بنابراین از وضعیت آنها خبر دقیقی نداریم. منظورم این است که صحبت ساده و راحت نیست از هر نظر برای ما و آنها.

فکر می‌کنید زندان خانگی برای پدر و مادرتان چگونه می‌گذرد؟

پدر و مادر ما انسان هایی سیاسی اند. زندگی مشترکشان هم ترکیبی از یک زندگی عادی عاشقانه با فعالیت های جدی سیاسی است. این بر کسی پوشیده نیست که در کشورهایی با شرایط همانند کشور ما زندگی سیاسی چه تبعاتی می تواند داشته باشد. پس برای این تبعات از نظر روحی آماده بودند اگرچه حجم تباهی و بی انصافی خیلی خیلی بیش از تصور است. آنها از نظر روحی قوی و از نظر ایمانی در طول این سال های سخت، تلطیف و ربانی تر شده اند اما از نظر جسمی به طور جدی آسیب خورده اند این بزرگترین نگرانی ماست. ما درد دوری و بی خبری و روبرویی با دستگاه امنیتی پیچیده و بیرحم را تحمل کرده ایم ولی وضعیت سلامتی آنها نگران کننده است.

منظورتان چیست؟ چه مشکلی از نظر جسمی پیدا کرده اند؟

مادرم قندش بالا رفته و آرتروزش به شدت کتف و دست هایش را درگیر کرده است. منتها تا کنون در این مورد کاری نشده و او درد می کشد. پدرم هم اردیبهشت باید برای پرونده پزشکی و بررسی استنت قلبش به بیمارستان قلب و زیر نظر پزشکانی که مراحل قبل را انجام داده بودن می رفت که مامورها گفته اند به بیمارستان مورد نظر خودشان برده خواهد شد. پیش از این هنگامی که پدرم برای بار اول برای تست ورزش به این بیمارستان امنیتی برده شده بود ظاهرا در یک تبانی بین مامورها و پزشکان درحالی که حالش بد شده و تست هم مثبت بوده دستگاه را خاموش نکرده بودند و با توجه به این وضع پدرم امنیت جانی حس نکرده و قبول نکرده است که مجددا به آنجا برده شود و در نتیجه الان پرونده پزشکی او رها شده و پیگیری نمی شود. البته داروها طبق توصیه قبلی پزشک تهیه می شود و در اختیارشان گذاشته می شود. منتها علی رغم خواست مکرر ما و پدر مادر ما هنوز موفق به دیدن پرونده پزشکی آنها نشده ایم.

فکر می کنید شرایطی که برای شما و پدر و مادرتان ایجاد کرده اند ارتباطی با انتخابات و به طورکلی تر بحرانی که در جامعه فراگیر شده است دارد یا خیر؟

شرایط پدر مادر با نزدیک شدن به انتخابات سخت تر شده ارتباطات ما تنگ تر شده و روند درمان آنها تنها در دست پزشکان غیر قابل اعتماد انجام می شود. آنها نگرانند تا مبادا پدر روزنه ای پیدا کند و حرفی بزند که روند ها تغییر کند. ما دلیلی جز این نمی بینیم.

در هفته های اخیر شایعات زیادی از هر سو در مورد موضع انتخاباتی آقای موسوی گفته شده است. طی همین یکی دو ملاقات کوتاه آیا دریافتی یا نظری از پدر و مادر درباره‌ی انتخابات داشته اید؟

در یک روال کلی پدر و مادرمان به ما توصیه ای نداشتند. یا حتی برای شرکت یا عدم شرکت های ما در انتخابات، نه نظر خودشان را توضیح می دادند و نه از ما انتظار توضیح داشتند. اما در حد همین یکی دو ملاقات محدود، گفتند ما در این شرایط امنیتی در متن جامعه قرار نداریم و بنابراین درباره انتخابات صحبت نخواهیم کرد.

فکر می کنید آیا وضعیت به این شکل ادامه پیدا می کند یا تغییر خواهد کرد؟

ما امیدواریم و خود پدر مادر هم امیدوارند که وضعیت آنها و همه زندانی ها تغییر کند. تا ابد که این وضع نمی شود ادامه داشته باشد و این بحران زیر پوست هر تحرکی خواهد بود و قابل انکار نیست. اگرچه عده ای از ترس فضای امنیتی جرات نکنند نام آنها را ببرند و به جای اینکه اسمشان را ببرند آدرس بدهند. گرچه کسی جرات نکند به این زندان و رفتار غیر انسانی و قانونی اشاره کند. منتها من فکر می کنم وضع آنها نسبی است؛ یعنی با توجه به شرایط و تحولات کشور خواهد بود. در کشور ما هیچ وقت نمی شود پیش بینی دقیق داشت. انشا الله که با آزادی همه دلسوزان سیاسی دربند یک بحران بزرگ برطرف شده و راه برگشت آرامش به کشور بالاخره از نقطه ای باز شود.

خواست شما به عنوان خانواده آقای موسوی خانم رهنورد درباره وضعیت پدرتان چیست؟

در بحران های آغاز زندانی شدن پدر و مادر ما ابتدا خواستار ملاقات آنها بودیم. آنقدر بی خبری ها آزار دهنده بود و آنقدر دم در زندان اختر رفته و دست خالی برگشته بودیم و آنقدر توهین شنیده بودیم و این بحران برایمان سنگین بود که با همه صحنه های فجیعی که می دیدم بیشتر در شوک بودیم و ملجا و ماوای مان را جستجو می کردیم. اما الان می دانیم و مصریم که خواست اصلی و اولیه و مهم ما آزادی بی قید و شرط آنهاست. به آنها ظلم شده، برای خوبی و خیرخواهی دوستی و عشق به مردم و کشور زندانی شده اند، از حقوق اولیه انسانی خود محروم شده اند. از حقوق یک زندانی که به هرحال قوانین زندان با همه مشکلاتش شامل حالش می شود محروم مانده اند. در غیاب آنها و در حالی که دستشان ناجوانمردانه از دنیای بیرون کوتاه بوده مورد اتهام های دروغین مختلف قرار گرفته اند. ملی ترین، دلسوزترین و از خود گذشته ترین و مردم دوست ترین های این کشور را با اتهام های عجیب و نچسب و غیر قابل باور وابستگی به بیگانه و براندازی که خودشان هم می دانند راست نیست، به دست خشن ترین لایه های سپاه و سپس امنیتی سپرده اند. ما فرزند آنهاییم و مثل هر فرزند وفاداری ضمن اینکه به راهی که رفته اند باور داریم و درحالی که حق خود و پدر و مادرمان می دانیم ملاقات هایی عادی با آنها داشته باشیم از وضعیت بد آنها بطور خیلی جدی نگران و خواستار پایان سریع این وضع و جبران آنیم.

از مردم و دوستان و فعالان چه انتظاری دارید؟

پدر و مادر ما به حق مردم خیانت نکردند و به اعتماد و علاقه اشان پاسخی مهربانانه و اخلاقی دادند. ما مطمئنیم مردم هم تنهایشان نخواهند گذاشت و وفای به عهد آن ها را با حمایت آنها و توجه و حساسیت به وضعیت خطیر آنها پاسخ خواهند داد. همانطور هم که قطعا حضور ملموس و غیر ملموس آنها شیشه وجودشان را کنار سنگ های خشن نگه داشته است.

میرحسین، رهبری که همیشه پای تصمیمات مردمش ایستاده و با آنها پیش رفته

انتخابات 92 , جنبش سبز , حصر , دختران موسوی و رهنورد , رهبران سبز , زهرا رهنورد , میرحسین , میرحسین موسوی ۲۲:۵۴ 0 نظر

چکیده :سی ام خرداد، سالگرد یکی از باشکوه ترین حضورهای ملی و مردمی در تاریخ کشور ماست. سی ام خرداد، سالگرد غم بار شهادت زنان بیگناه، زنان سلحشور و آزادیخواه و زنان مقاوم است که جنبش سبز بی حضور آنان نمی توانست پایدار بماند. در چنین روزی بار دیگر، حاکمیت فعلی، به روی ملت و مردم سرزمین خود تیر گشود و جوانان و زنان ملت را به خاک و خون کشاند....

دکتر زهرا رهنورد در اولین سالگرد شهادت ندا آقاسلطان و جمعی دیگر از هموطنان در سی‌ام خرداد، بیانیه‌ای صادر کرد که بازخوانی آن در دهمین ماه حصر رهنورد به همراه موسوی و کروبی، خالی از لطف نیست:

سی ام خرداد، سالگرد یکی از باشکوه ترین حضورهای ملی و مردمی در تاریخ کشور ماست. سی ام خرداد، سالگرد غم بار شهادت زنان بیگناه، زنان سلحشور و آزادیخواه و زنان مقاوم است که جنبش سبز بی حضور آنان نمی توانست پایدار بماند. ندا آقا سلطان، شبنم سهرابی، ترانه موسوی از جمله شهدای زن جنبش هستند.

در چنین روزی بار دیگر، حاکمیت فعلی، به روی ملت و مردم سرزمین خود تیر گشود و جوانان و زنان ملت را به خاک و خون کشاند.

در طی یک سال از ۲۲ خرداد هشتاد و هشت تا امروز که سی ام خرداد هشتاد و نه است پیوسته زنان و جوانان و حتی میانسالان در معرض سخت‌ترین رنج‌ها، دغذغه ها، نگرانی‌ها، بازجویی‌ها و شکنجه ها بوده اند.

فهرست حضور زنان در جنبش سبز را می‌توان طبقه بندی کرد:

- حضور فعال و شجاعانه زنان در سطح خیابان‌ها و حتی در مواردی به عنوان پیش‌گام و یا حامی مبارزان.

- حضور سلحشورانه و مقاومت مدارانه زنان در زندان‌ها و مقاومت، در برابر شکنجه ها و اعتراف گیری‌ها. (زنانی چون شیوا نظر آهاری، بهاره هدایت، آذر منصوری، مهدیه گلرو، عاطفه نبوی و..)

- حضور با هویتی چون روزنامه نگاران، معلمان، کارگران، فعالان حقوق بشر و هنرمندان و حضوری سخت تر از هر حضور، در مقام مادرانی که در سوگ فرزندان شان در فستیوال‌های غم و اندوه گورستان‌ها، لکه ننگی بر سیمای حاکمیت فعلی نشاندند.

مادرانی که هر روز پشت در زندان‌ها آزادی دختران و پسران زندانی خود را مطالبه می کنند و البته همسران زندانیان سیاسی. آنان که مرد خانواده را در کنار خود نمی‌بینند و با همه این مشکلات دندان بر جگر نهاده اند تا مبادا خون دل دردمندشان، آبروی سلحشوریشان را نزداید.

اینک با سه مخاطب مشکلات زنان مطرح می شود.

نخست روی سخن با جریان پرشکوه جنبش سبز است. موقعیت امروزی جنبش سبز مرهون پایداری زنان است که در کنار همسران و فرزندان خود و به عنوان جمعی از پیشتازان جنبش حضوری بی بدیل داشته اند.

جنبش باید بداند تحقق آزادی و دمکراسی بدون زنان سر افراز و بدون محاسبه و اجرای مطالبات رفع تبعیض و خشونت که زنان پیوسته طالب آن بوده اند ممکن نیست.

حاکمیت فعلی برای اینکه بحران‌های اقتصادی و بین المللی و فرهنگی و سیاسی را زیر نقاب قرار دهد، خشونت را همچنان طراحی و پی گیری می کند که دستگیری ها، حمله به بیوت علمای عظام، پر کردن زندان‌ها در این زمره اند. اما پیشنهاد می کنم به جای این گونه اقدامات آرامش و لطافت و عقلانیت را پیشه خود سازد و بدون هیچ قید و شرطی زندانیان را آزاد کند.

در این روند با آزادی زنان بدون هرگونه قید و شرط حسن نیت خود را ثابت کند و به خاطر داشته باشند که خودشان مادر، همسر و فرزند دارند و حداقل با شبیه سازی عاطفی و عقلانی دست از سر زنان زندانی بردارند و آنها را به حال شکوهمند خود برگردانند.

سالیان متمادی است که زنان مطالبات خود را در چارچوب مبارزه برای برابری، رفع تبعیض و رفع خشونت اعلام کرده اند. حاکمیت برای تحقق این اهداف، اقدامات اساسی را شروع کند.

تعدد زوجات، حضانت، دیه و ده‌ها عنوان دیگر را که خوشبختانه علمای نو اندیش برای آنها راه حل ارائه کرده اند، از مرحله تحقیق و پژوهش و فتوا به مرحله عمل در آورد و در جهت اصلاح فرهنگ و قوانین قیم مابانه نسبت به زنان اقدام کند. از دخالت در زندگی خصوصی افراد به ویژه زنان خودداری کنند و در نهایت در روند رفع بحران و توسعه عقلانیت در کنار آزادی زندانیان سیاسی، برگزاری انتخابات آزاد، آزادی مطبوعات و رسانه ها، احترام به دمکراسی و اجرای قانون اساسی را در همه بندها و بخش‌های آن وجهه همت خود قرار دهد.

به جای سرمقاله/ بیانیه زهرا رهنورد در اولین سالگرد شهادت ندا

زهرا رهنورد , شهدای سبز , ندا آقا سلطان ۲۰:۴۲ 0 نظر

آزادشان کنید ...

راه سبز امید , رهبران سبز , زهرا رهنورد , میرحسین , میرحسین موسوی ۲۰:۴۸ 0 نظر

چکیده :برادران و خواهران، پس از این ملاقات که در خانه برادر بزرگترشان حاج میرعبدالله موسوی و با حضور نیروهای امنیتی و برای اولین بار در 230 روز گذشته صورت گرفت از سلامتی کامل این دو همراه مردم خبر داده و تاکید کرده اند که روحیه آنها همچنان خوب وعالی است. ...

آقای مهندس میرحسین موسوی و خانم دکتر زهرا رهنورد در روز عید غدیر با برادران و خواهران میرحسین ملاقات داشته اند. آنها در سلامتی کامل روحی و جسمی به سر می برند.

به گزارش کلمه، در آستانه ی دهمین ماه از بازداشت همراهان جنبش سبز ، که برخلاف گفته های برخی از مسئولین در مجامع داخلی یا بین المللی حقوق بشری ، بدون ارائه حکم و یا طی مراحل قانونی قضائی بوده است، خبرهای جدید حاکی از دیدار برادران و خواهران مهندس موسوی با میرحسین و دکتر زهرا رهنورد در روز عید غدیر است.

بر اساس این گزارش، برادران و خواهران، پس از این ملاقات که در خانه برادر بزرگترشان حاج میرعبدالله موسوی و با حضور نیروهای امنیتی و برای اولین بار در ۲۳۰ روز گذشته صورت گرفت از سلامتی کامل این دو همراه مردم خبر داده و تاکید کرده اند که روحیه آنها همچنان خوب وعالی است. پیش از این مهندس موسوی یکبار دیگر در روز فوت پدر یعنی در تعطیلات عید نوروز سال جاری با خواهران و برادران در کنار پیکر آن مرحوم دیدار محدود بیست دقیقه ای داشته اند.

دیدار رهنورد و میرحسین با خانواده در روز عید غدیر

حصر , رهبران سبز , زهرا رهنورد , میرحسین , میرحسین موسوی ۲۱:۱۳ 0 نظر

مجسمه "نرگس عاشقان" در میدان مادر تهران / اثر زهرا رهنورد

زهرا رهنورد , مجسمه , میدان مادر , نرگس عاشقان ۲۱:۰۷ 0 نظر

چکیده :یک بار 
داشتیم در مورد یارانه ها صحبت می کردیم که زندان بانان کلافه شده بودند و 
می خواستند این بحث قطع شود و مدام وسط حرف های ما می پریدند و جملاتی از 
یکی از مسئولین را نقل می کردند که یک دفعه پدرمان خطاب به او گفتند "به 
مقام کسی کاری ندارم. مساله ای که مهم است این است که وضعیت یارانه ها دارد
 مردم را له می کند و وضعیت اقتصادی اسفناک است. این ظلم است و یادتان نرود
 که سنت الهی در مورد نتیجه ظلم تغییر ناپذیر است." ...

کلمه-زهرا صدر:

دختران میرحسین موسوی و زهرا رهنورد می گویند بیش از ۵۵ روز است که کوچکترین ارتباطی با پدر و مادر خود نداشته اند. آنها می دانند که این قطع ارتباط به دلیل برخورد قاطع پدر و مادرشان با یکی از مقامات قضایی و هم چنین خبری شدن بخشی از صحبت های ایشان در گزارشی به رسانه ها از سوی فرزندان این دو رهبر جنبش سبز بوده است.

به اعتقاد آنان ماموران بیشتر از اینکه نمی خواهند اخبار به ایشان برسد نگران هستند که صدای پدر و مادرشان به مردم برسد.

فرزندان آقای موسوی و خانم رهنورد در گفت و گوی خود با کلمه سخنان پدرشان خطاب به آن مقام قضایی را بازگو می کنند که می گفت: “من از سه نقطه های خبرها و جاهای خالی آن خبرهای واقعی را می فهمم…”.

دختران این دو همراه زندانی جنبش سبز با تشریح روزهای گذشته بر خود و خانواده های خود و برخورد ماموران امنیتی در دوران زندان پدر و مادرشان می گویند: یکی از مامورها جمله ای دارد که مدام تکرارش می کند و ما هر بار فکر می کنیم که یک مرد! واقعا از اینکه به یک دختر این جمله را می گوید احساس قدرت می کند؟ مرتب می گوید “این گردن من رو می بینید تبر نمی تواند آن را بزند. مثل کوه می ماند.” یا مثلا مدام می گوید “من از موضع قدرت دارم با شما صحبت می کنم ما از راس حکومتیم!”.

به آنها گفته اند اگر مقام قضایی اجازه دهد ما هم اجازه دیدار می دهیم. اما حالا فرزندان میرحسین و رهنورد می گویند: “ما از پیگیری دیدار هم منصرف شدیم. خدایی هم هست . پدر و مادرمان ما را برای روزهایی سخت تر آماده کرده بودند. اینجور وقت ها بین خودمان می گوییم دل ما کنار دل های منتظر و نگران سایر خانواده هایی که اسیری در بند دارند.”

گفت و گوی کلمه با دختران میرحسین موسوی و زهرا رهنورد که حدود ۸ ماه است در زندان عالی ترین مقامات به سر می برند پیش روی شماست:

آخرین خبری که از آقای مهندس و خانم دکتر دارید چیست؟

بعد از گفتگوی قاطع پدر با یکی از مسئولان قضایی در ماه رمضان در خانه ی یکی از ما، به طور کلی ارتباطمان با پدر و مادر قطع شده است. بیش از ۵۵ روز است که ما هیچ نوع ارتباطی با آنها نداریم. اما چند روز پیش، عصر پنجاهمین روز بی خبری مطلق، با پدر بزرگ و مادربزرگم تماس گرفته و گفته اند که ما خوبیم. همین حرفهای همیشگی. همچنین یکی از اقوام را با دلایل خاص خود انتخاب کردند و در همان روز دیدار دادند. اما ما سه نفر همچنان از شنیدن صدای پدر و مادر یا دیدارشان به طور مطلق محرومیم. البته فردی که با ایشان دیدار داشت خبر داد که آنها در سلامت کامل هستند و روحیه خوبی هم داشته اند.

یعنی معتقدید چون آقای مهندس روی خوش به آن مقام قضایی نشان ندادند ارتباط شما را دوباره قطع کردند؟

البته فکر می کنیم این قطع ارتباط دو دلیل داشت، هم برخورد پدر و مادرمان بود و هم اینکه ما گزارش آن دیدار را دادیم و بخشی از صحبت های ایشان را خبری کردیم که باعث شد عصبانی شوند. به هرحال در روش جدید که اتخاذ کردند با ملاقات دادن به کسانی که خود می خواهند (که آن هم تازه بعد از ۷ هفته بی خبری مطلق و تنها یک بار بوده است) تبلیغات مورد نظر که دادن دیدار به خانواده است را فراهم می کنند اما واقعیت چیز دیگری است.

دلیل ناراحتی آن روز آقای مهندس و برخورد قاطع ایشان با آن مقام قضایی چه بود؟

در واقع به نظر ما پدر را آورده بودند خارج از پاستور که ببینند می توانند در خانه ی دخترشان با ایشان حرف بزنند و با گفتگو به توافقی برسند، که پدرم با آن برخورد راه هر گونه صحبت از آن جنس که آن ها می خواستند را از همان بست.

در آخرین ملاقات از لحاظ روحی و جسمی خانم دکتر و آقای مهندس را چطور دیدید؟

از نظر روحی که عالی هستند. حتی چند بار جلوی ما وقتی گفته می شد که انشاالله زودتر آزاد می شوید و همه چیز تمام می شود، مادرمان می گفت نه، ما آزادیمان را در کنار باقی زندانیان سیاسی می خواهیم. این را هم خیلی محکم و با استقامت می گفت. چیزی که ما دیدیم و درک کردیم این بود که خیلی شوق زندگی و ادامه راه داشتند.

پدر و مادر ما هر دو پیش از زندان در سلامت کامل بودند. آن همه فعالیت ها و چکاپ های منظم و مرسوم هم دال بر سلامتی کامل آنها بود. بعد از بازداشتشان نیز به خصوص در آخرین دیدار، به نظر ما لاغری ای که در ماه های سوم تا پنجم زندان محسوس بود کاملا برطرف شده بود. با اینکه در ماه رمضان بود و هر دو روزه بودند از نظر جسمی بهتر شده و کلا خوب بودند. ما وقتی به بابا درباره ی شایعات منتشر شده در سایت ها و روزنامه های طرفدار حاکمیت گفتیم و این که گفته می شود که حال جسمی شما خوب نیست، ایشان تاکید کردند که همه ی این ها دروغ است و ما هیچ مشکلی نداریم و خوب هستیم، ما خودمان فکر می کنیم این خبرها برون فکنی است یک جور شلوغ کردن برای انحراف افکار از واقعیات و خبرهایی که الان هست و همه می دانیم .

هنوز پزشک مورد اعتماد شما نتواسته پرونده ی پزشکی ایشان را ببیند؟

نه ما هر چه اصرار می کنیم اجازه نمی دهند که ما پرونده ی پزشکی ایشان را ببینیم. رییس زندان بان ها می گفت ما یک تیم پزشکی قوی داریم. و وقتی ما گفتیم که به تیم شما اطمینانی نداریم همانطور که به خود شما اطمینان نداریم، گفت این درد شماست که اطمینان ندارید!.

فشارها هنوز بر خانم دکتر و آقای مهندس وجود دارد؟ شرایط زندگی ایشان چطور است؟

سه ماه اول که ظاهرا خیلی سنگین بود، البته این که دقیقا بر این دو چه گذشت را هنوز به ما نگفته اند، ما هم خیلی تمایل نداریم بپرسیم. طبیعی است که آنها هم برای آرمش ما نخواهند شرحی دهند. اما چیزهایی که اتفاقی می دیدیم یا می شنیدیم این بود که مثلا متوجه شدیم به پنجره های خانه آهن جوش داده اند. تمام فضای کوچه و خانه پر از دوربین و نورافکن است و آنها در یک طبقه با درها و پنجره های جوش داده بدون هیچ گونه ارتباطی با بیرون حبس بوده اند و…

اما به طور کلی این برخوردها برای ما سخت است و گرنه مثلا پدرمان تاکید داشت که با همه ی این فشارها هم اذیت نمی شوند و از این که در راه هدف و آرمان والای خود گام بر داشته اند خدا را شاکرند. فشارها الان همین عدم ارتباطات و بی خبری های مطلق و طولانی است آن هم در حالی که مدام خبرهای دروغ در مورد ما سه تا به آنها می دهند یا به آنها می گویند که ما را به خاطر همین دو تا خبر شکسته بسته بازداشت می کنند. یا اینکه پدر جز در روز فوت پدرش آن هم تنها بیست دقیقه در یک فضای پرفشار و فوق العاده امنیتی با انبوهی مامور هیچ یک از اعضای خانواده اش را ندیده است.

به لحاظ حسی چطور؟ دوری شما و خصوصا نوه ها را تحمل می کنند؟ در این مدت ابراز دلتنگی داشته اند؟

همه ی ما انسان هستیم و دلتنگی های خودمان را داریم. آدم اگر عاطفه نداشته باشد که آدم نمی شود. قطعا پدر و مادر ما هم دلتنگ می شوند و دوست دارند دوباره دور هم جمع شویم کدام پدر و مادر یا پدر بزرگ مادربزرگی دوست دارد و به اختیار دوری از عزیزانش را انتخاب می کند؟ اما خب انگیزه و هدف آنقدر ارزشمند است که تحمل این دوران را راحت تر می کند. اوایل ماه رمضان که پدرمان بعد از یک مدت خیلی طولانی زنگ زدند، گفتیم “بابا خیلی دلمان تنگ شده” گفت “منم خیلی دلم برای شما ها تنگ شده اما اشکالی ندارد، من اینجا و شما هم آنجا با دل های تنگ دعا کنید دعای دل تنگ اثرگذارتر است. اشک های ما جمع، دعا هایمان اثرگذار و دلهایمان با صفا تر می شود.”

آیا فشارها بر شما و خانواده کمتر شده یا هنوز هم در همان شرایط امنیتی اوایل زندان هستید؟

نه ما هنوز در همان شرایطیم. آنها ما را حتی در دوره ای برای انکار خبرهای رسانه های سبز تحت فشار گذاشتند.

یکی از مامورها جمله ای دارد که مدام تکرارش می کند و ما هر بار فکر می کنیم که یک مرد! واقعا از اینکه به یک دختر این جمله را می گوید احساس قدرت می کند؟ مرتب می گوید “این گردن من رو می بینید تبر نمی تواند آن را بزند. مثل کوه می ماند.” یا مثلا مدام می گوید “من از موضع قدرت دارم با شما صحبت می کنم ما از راس حکومتیم!”

یکی دیگر از تهدید ها و فشار ها همیشه این بوده است که مدام می گویند شما حق حرف زدن ندارید و تهدیدهای همیشگی این است که می اندازیمتان زندان و می بریمتان پیش قاضی. پرونده قضایی دارید و هی برگ به برگه هایش اضافه می کنید. کارهای شما تبعات شغلی دارد. اخراج می شوید و…

در گذشته اعضای دیگر خانواده که کوچکترین ارتباطی با آقای مهندس و خانم دکتر داشتند توسط نیروهای امنیتی تحت فشار قرار می گرفتند. الان هم اوضاع به همان شکل است؟

بله کاملا. هر کاری که ما انجام می دهیم بلافاصله شروع می کنند بقیه اعضای فامیل و خانواده را اذیت می کنند. وقتی اعتراض می کنند که مگر ما چه کرده ایم می گویند که ما می دانیم کاری نکردید اما این برخوردها به خاطر این است که دختران خانم رهنورد خبری داده اند یا با کسی دیدار داشته اند. بقیه ی اعضای خانواده هم مرتب دچار مشکل می شوند تقریبا کسی نمانده که اذیتش نکرده باشند. بدتر از همه اینکه به سراغ دوستانمان هم رفته اند. یکی را در کنکور رد می کنند. یکی را بازداشت، یکی را اخراج، یکی را دادگاهی و … به همه ما می گویند که با منافقین در ارتباطیم! خدا را شکر که گروه های خائن و تروریست مثل منافقین یا سایر گروه های فرصت طلب و مطرود، تمام مدت مشغول تصفیه حساب و کینه ورزی و توهین نسبت به پدر و مادر ما هستند و دشمنی آنها و خط قرمزهای پدر و مادر و همه خانواده هم روشن بوده و هست.

غیر از اینکه در ارتباط با ماموران و مسئولان قضایی آزارهایی وجود دارد، خودتان و زندگی شخصی و کاریتان هم تحت تاثیر این ماجراها قرار گرفته است؟

فشارها که خیلی شدید است. مرتب تهدید به اخراج از کار و تهدیدهای دیگر می شویم، وقتی در خیابان می رویم می بینیم که پشت سرمان هستند. حتی زمانی که جایی می رویم می آیند دنبالمان. نامه های ممنوع الخروجی ما هم که از دادگاه انقلاب آمده است. ما همه ممنوع الخروجیم از دادگاه انقلاب و با امضای یکی از مسئولین اوین که اخیرا ممنوع الخروجی سه تایمان که باز تمدید شده و بقیه هم احتمالا همین چند روزه به دستمان می رسد. نمی دانم چرا فکر می کنند ممکن است با این اوضاع ما خانواده خود را تنها بگذاریم و برویم. اصلا کجا برویم مگر جای امنی هم وجود دارد؟

غیر از این از وزارت اطلاعات نامه بر پرونده کاری ما قرار داده شده که هرگونه تغییر و تبدیل وضعیت پرونده شغلی فرزندان موسوی فعلا غیر ممکن است. نشست ها و گفتگوها (بازجویی ها) تلفنی و غیر تلفنی هم که بوده است.

آیا خبرها به آقای موسوی می رسد؟ به طور کلی چه اطلاعات و اخباری و از کجا در اختیارشان قرار می گیرد؟

اینکه با چه فیلتری خبرها را به ایشان می دهند را ما نمی دانیم اما همانطور که قبلا هم گفته شد پدرمان گفت که “با شنیدن یک جمله می شود فهمید که در کشور و دنیا چه می گذرد؟ من یک سیاستمدارم و پیر این راهم. وقتی شما خبری را نصفه نیمه به من می دهید من می فهمم که چه وقت هایی راست می گویید و چه زمان هایی عکس خبر را به من می دهید.”

یکبار هم تاکید کردند که “من از سه نقطه های خبرهای شما و جاهای خالی آن خبرهای واقعی را می فهمم. به همین دلیل هم درباره وقایع منطقه و خیزش های آن، با همان نگاه خودشان تحلیل هایی داشتند که شبیه همان تحلیل های پیش از بازداشتشان بود.”

کوچکترین شناخت از آقای مهندس این نکته هایی گفتید را بر هر کس آشکار می کند. به نظر شما دلیل این رفتارها چیست؟

نباید فراموش کنیم که اینها بیشتر از اینکه نمی خواهند اخبار به ایشان برسد نگران هستند که تحلیل ها و صدای پدر و مادرمان به مردم برسد. و نکته ی دیگر هم اینکه این امید را دارند که وقتی ما و ایشان تحت فشار هستیم امکان دارد که کم بیاوریم و جایی پایمان بلغزد. این دفعه بابا به مامورها گفتند “می خواهند ذهن من را سفید کنند اما ذهن من و ذهن خانم رهنورد هرگز در برابر شما سفید نخواهد شد.”

پس در واقع در جریان اخبار قرار دارند.

کاملا فیلتر شده. مثلا درباره ی اخبار منطقه، بحرین را کاملا شنیده بودند اما مثلا درباره ی اخبار سوریه هیچ چیزی به ایشان گفته نشده بود. اطلاعات ایشان از هوش خودشان و به قول خودش از چیدن اخبار کنار یکدیگر است که مثل پازلی آنها را کنارهم می گذارد.

برای اینکه شما اخبار را منتقل کنید منعی ایجاد نمی شود؟

چرا. شدیدا. در ملاقات های اندکی که داده بودند هر بار به ما هشدار تند داده اند که اصلا صحبت سیاسی نکنید و فقط درباره ی مسائل خانوادگی حرف بزنید. آنها همیشه به ما می گفتند که حرف سیاسی شما باعث قطع همه ارتباطات می شود آنها در این مورد واقعا راست گفته و وفای به عهد کرده اند فعلا! اما خب بالاخره الان همه چیز به جامعه و سیاست بر می گردد. مثلا یک بار داشتیم در مورد یارانه ها صحبت می کردیم که زندان بانان کلافه شده بودند و می خواستند این بحث قطع شود و مدام وسط حرف های ما می پریدند و جملاتی از یکی از مسئولین را نقل می کردند که یک دفعه پدرمان خطاب به او گفتند “به مقام کسی کاری ندارم. مساله ای که مهم است این است که وضعیت یارانه ها دارد مردم را له می کند و وضعیت اقتصادی اسفناک است. این ظلم است و یادتان نرود که سنت الهی در مورد نتیجه ظلم تغییر ناپذیر است.”

آیا در مکالمات زندان بان ها و ماموران با شما هم، بازداشت خانگی این دو عزیز انکار می شود؟

آنها که مدام می گویند جای پدر و مادر شما خیلی عالی و خوب است. ما مواظبشان هستیم و صد در صد جانشان را حفظ می کنیم! از آن طرف هم البته در ملاقات ها مادرم هر دفعه این موضوع را به روی مامورها می آورند. می گویند “این فضایی که ما را در آن حبس کرده اید چیست؟ آقای … زندان است نه؟” و آنها غالبا اعتراض می کند که خانم رهنورد قرار شد نگویید زندان. اما مادرم از هر فرصتی برای اینکه تذکر دهد در زندان محصورند استفاده می کنند. مثلا می گویند “این زندانی که ما در آن هستیم اینجوری است و ما از وقتی که در زندانیم فلان و چنان.”

ماموران از چه واژه ای به جای زندان استفاده می کنند؟

ماموران اصلا سعی می کنند درباره اش حرف نزنند. ولی بارآخر یعنی همان ۵۴ روز پیش گفتند حفظ نظام برای ما از هر چیز مهم تر است و الان هم نظام تشخیص داده که شرایط به این شکل باشد. و باز هم اسم “شرایط” را نگفتند. ولی مادر و پدر ما تاکید دارند که این زندان است چون تمام درها و پنچره ها آهن دارد و ماموران هم هر موقع دلشان بخواهد توی خانه هستند. البته اگر الان در خانه باشند چون ما نزدیک هشت هفته است که نمی دانیم کجا هستند.

ملاقات ها به چه شکل برگزار می شود؟

چند بار در ابتدا ما را داخل یک ساختمان دیگر بردند. داخل اتاق همین شخصی که ظاهرا مسئول زندان بان هاست. یک اتاق کوچک هم هست که خودش می نشیند آنجا و یک مامور زن هم همیشه چسبیده به مادرم و حتی موقع وضو گرفتن هم لباس او را رها نمی کند و مامورهای دیگر هم که هستند. بعد هم ما را بردند داخل حیاط. دفعه سومش وقتی بود که برای هدی صابر زندانی ها اعتصاب کرده بودند و برای این قضیه هم ما ۲ خط نوشته بودیم. وقتی رفتیم آن آقا گفت دیگر حیاط تمام شد. دیگر حیاط بی حیاط.

مردم می خواهند بدانند که آیا آقای موسوی و خانم رهنورد در منزل خودشان هستند یا جای دیگر.

ما خودمان هم دقیق نمی دانیم. دو-سه ماه پیش که آن بار هم برای ۴۰ روز ناپدید شده بودند رفتیم دم خانه پدرمان. بیرون در های آهنی نصب شده سر کوچه زنگ گذاشته اند، وقتی زنگ زدیم یکی جواب داد. گفتیم که ما می خواهیم از مهندس موسوی خبر بگیریم. گفت شما؟ گفتیم ما دخترانشان هستیم. گفت کدام مهندس موسوی؟ اینجا مهندس موسوی نداریم. اینجا خانه ی ماست. گفتیم اینجا کوچه اختر بوده و شما آن را بسته اید. این بن بست کوچک تنها یک خانه دارد که آن هم خانه پدری ما بود یک زمانی! از ما اصرار بود و از آنها انکار که اینجا مهندس موسوی نداریم. باز چند روز پیش هم رفتیم گفتند بعدا اگر مقام قضایی اجازه دهد دیدار می دهیم ما هم منصرف شدیم لزومی ندارد. خدایی هم هست و ما هم خیلی پیشتر پیش بینی این روزها را کرده بودیم و پدر و مادرمان ما را برای روزهایی سخت تر آماده کرده بودند. اینجور وقت ها بین خودمان می گوییم دل ما کنار دل های منتظر و نگران سایر خانواده هایی که اسیری در بند دارند.

در این مدت مردم چقدر با شما در تماس بوده اند؟

ما خودمان با هیچ کس ارتباط نداشتیم. قبلاهمیشه به ما می گفتند وارد کارهای سیاسی نشوید. خودمان هم تمایلی به سر و صدا نداشتیم نه اینکه غافل باشیم چون به هرحال در یک خانواده سیاسی همه چیز از سیاست و دنیای آن متاثر است. بنابراین ما ارتباطی با کسی نداشتیم. ولی خب الان بعد از این حصر هر جا می رویم دوستان، همکاران آشنایان و هر کس که بشناسد با مهر و محبت برخورد و ابراز دوستی می کند. و برای وضعیت والدینمان ابراز نگرانی می کنند.

با توجه به موقعیت آقای مهندس بعد از انقلاب آیا هیچ کدام از مسئولان جویای احوال شما و ایشان شده اند؟

فقط آقای خاتمی تماس داشتند و هم به مادر بزرگم و هم به عمه و عمویم سر زدند. البته بعضی از مراجع بزرگوار و یا دوستان دیگر هم غیر حضوری احوالپرس بوده اند که از همه ممنونیم.

اگر بخواهیم برگردیم به مواضع این دو عزیز فکر می کنید که موضع آقای مهندس و خانم دکتر در مقابل مسایلی مثل شهادت هاله سحابی، اجرای احکام شلاق برای جوانان منتقد و یا حکم سنگین نرگس محمدی و خانم ستوده و … چیست؟

اگرچه ما جای آنها نیستیم و نمی توانیم هم جای آنها صحبت کنیم اما قطعا اگر آنها در زندان نبودند، موضع گیری قاطعی می کردند. مادرمان به طور خاص همیشه در مورد مسایل مربوط به زنان فعال بوده اند. یک وجه این قضیه در دفاع از حق هست. آنها زندگی خودشان را هم برای احقاق حق گذاشتند. درواقع تمام سالهای زندگی مشترک هر دو پیش و پس از انقلاب با همین دغدغه ها همراه بوده است. اما جدای از همه اینها مسایل عاطفی هم هست. در مورد مادرم باز می دانیم که با فعالان حقوق زن روابطی خیلی دوستانه داشت. او گلدان های خانه را هم به اسم آنها نام گذاشته بود به خصوص آنهایی که در زندان هستند. برای آنها دلتنگ بود و مدام یادشان می کرد. یا اینکه شهید هاله را خیلی دوست داشت و هر وقت از خاطرات فعالیتهای سیاسی قبل انقلاب حرفی بود زیاد اتفاق می افتاد که خاطراتی از خانواده بزرگواش و شخصیت دوست داشتنی و شیرین و هوشمند او می گفت. مگر می شد دوستی ها و چنین پروازی را بی توجه از کنارش گذشت؟ یا موارد دیگر مانند اینها..

در شبکه های اجتماعی موجی به راه افتاد از کتابی که آقای مهندس پیشنهاد خواندنش را داده بودند، ماجرای آن چه بود؟

در یکی از ملاقات ها پدر با تاکید پرسیدند که کتاب گزارش یک آدم ربایی را خواندید؟ ما گفتیم نه. گفتند این کتاب خیلی سیاسی است و شبیه اتفاقی است که بر ما گذشته است. آن جلسه گذشت و ما اسم کتاب را فراموش کردیم. دفعه ی بعد وقت خداحافظی یک دفعه یادمان آمد که دوباره نام کتاب را بپرسیم. اسم کتاب را در گوش یکی از ما تکرار کردند. رفتارشان خیلی هشدار آمیز و محتاطانه بود و ما حس کردیم پیامی دارد. مخفی گفتنشان به نظر ما پیام داشت.

در آخر کلامی با مردم دارید؟

واقعیت این است که در این هشت ماه فشارهای زیادی به ما تحمیل شده که خیلی از آنها گفتنی و دیدنی نیست شاید برخی گلایه ها هم که می شود در مورد کم بودن و یا دیر رسیدن خبرهای مربوط به پدر و مادرمان ناشی از همین مساله باشد که خیلی چیزها را در برخی اوقات نمی توان گفت. این مساله ما و خانواده محترم آقای کروبی است که برای ما چون پدر و مادر خودمان عزیزند. دل های ما کنار خانوادهایی است که عزیزانشان دیگر پیششان برنمی گردند. کسانی که عزیزی دربند دارند. هر چه ما می گوییم جنبه اطلاع رسانی دارد و اینکه وظیفه دختر بودن خودمان را انجام دهیم. هر موقع که مساله برایمان خیلی بزرگ می شود می گوییم که کسان دیگری هستند که سالها است با این مصائب دست به گریبانند. بازهم از همه مهربانانی که یاد ما کردند و دعای خیرشان روزهای سخت این ۸ ماه را گذشتنی کرد سپاسگزاریم. از دوستان بسیار عزیز سایت کلمه هم که واقعا یارانی مهربان و دلسوزند سپاسگزاریم.

روایت ۲۴۰ روز صبر و مقاومت میرحسین و خانواده در گفت و گو با فرزندان

اخبار , حصر , رهبران سبز , زهرا رهنورد , میرحسین , میرحسین موسوی ۲۰:۵۶ 0 نظر

چکیده :فرزندان 
موسوی در روزهای گذشته هیچ دیدار یا تماسی با پدر و مادرشان نداشته‌اند و 
از آخرین ارتباط آنها بیش از شش هفته می‌گذرد و در این مدت، دختران موسوی 
حتی از تماس تلفنی با پدر و مادر خود نیز محروم بوده‌اند....

فرزندان میرحسین موسوی و زهرا رهنورد پس از گذشت شش هفته از آخرین ملاقات حضوری، همچنان از دیدار و تماس تلفنی با پدر و مادرشان محروم اند.

به گزارش کلمه همانطور که پیش از این هم به اطلاع علاقه‌مندان میرحسین موسوی و زهرا رهنورد رسیده بود، شایعات رسانه‌های اقتدارگرا درباره مشکلات جسمی موسوی یا همسر ایشان صحت ندارد و ایشان در گفت و گوی ماه رمضان خود با خانواده از سلامت خود خبر داده بودند.

با این حال لازم است تاکید شود که فرزندان موسوی در روزهای گذشته هیچ دیداری با پدر و مادرشان نداشته‌اند و از آخرین ارتباط آنها بیش از شش هفته می‌گذرد و در این مدت، نیروهای امنیتی حتی مانع تماس تلفنی دختران موسوی با پدر و مادرشان شده اند.

نیروهای امنیتی از روزی که مهندس میرحسین موسوی و دکتر زهرا رهنورد با دخترانشان دیدار کرده اند، حتی ارتباطات تلفنی کوتاه مدت و انگشت شمار ایشان که در مجموع این چند ماه کمتر از ۵ بار بوده را نیز قطع کرده اند که این وضعیت کماکان تداوم دارد.

همچنین دیداری که رسانه ها از آن خبر داده اند، مربوط به اواسط هفته‌ی گذشته بوده است که یک نفر از اقوام آقای موسوی و خانم رهنورد به انتخاب نیروهای امنیتی آن را برگزار کرده اند.

سایت آینده نیز بر مبنای این دیدار که هفته گذشته انجام شده است از سلامت این دو شخصیت سیاسی کشورمان که بیش از ۷ ماه است در بازداشت نیروهای امنیتی به سر می برند خبر داده بود.

بیش از شش هفته گذشت؛ فرزندان میرحسین همچنان از دیدار و حتی تماس تلفنی محرومند

رهبران سبز , زهرا رهنورد , میرحسین , میرحسین موسوی ۲۰:۳۶ 0 نظر

عکسی از زهرا رهنورد / عکاس : ژیلا بنی یعقوب

زهرا رهنورد , ژیلا بنی یعقوب , عکس ۱۶:۱۱ 0 نظر