(۱۴ آذرماه ۱۳۹۰) کمپین بین المللی حقوق بشر درایران امروز برنامه ای را برای ایجاد پشتیبانی جهانی از آزادی وکیل زندانی، نسرین ستوده، و برجسته کردن شرایط اسفناک زندانیان عقیدتی در ایران را راه اندازی کرد. آغاز این برنامه در استقبال از روز جهانی حقوق بشر، ۱۹ آذر، صورت می گیرد.
از ویژگی های این برنامه انتشار یک ویدیوی چهار دقیقه ای با عنوان “ستوده را فورا آزاد کنید” است. در این ویدیو، برندۀ جایزۀ صلح نوبل، شیرین عبادی در خصوص تعهد ثابت قدم نسرین ستوده نسبت به حرفه اش، حبس نا عادلانۀ او و ضرورت تلاش گستردۀ بین المللی برای آزادی وی سخن می گوید.
هادی قائمی، سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر درایران گفت: “نسرین ستوده یکی از شجاع ترین و صریح ترین مدافعان حقوق بشر در ایران است و خانوادۀ وی به صورت خستگی ناپذیری برای آزادی وی تلاش کرده اند. وی افزود: “برماست که به مناسبت روز جهانی حقوق بشر، به تلاشهای خویش برای معرفی جهانی ستوده و افزایش فشار بر دولت ایران برای آزادی وی بیفزاییم.”
علاوه بر ویدیوی “ستوده را فورا آزاد کنید،” کمپین همچنین ترتیباتی را برای ارسال دو نامه جهت اقدام برای آزادی ستوده در نظر گرفته است که از طریق آن افراد می توانند نامه ای را به مقامات عالیرتبۀ ایرانی ارسال کنند و تقاضای آزادی ستوده رامطرح کنند. همچنین افراد می توانند نامۀ دیگری را به وزرای امور خارجۀ ۲۵ کشور در سراسرجهان ارسال کنند و از آنان تقاضا کنند تا خواستار آزادی نسرین ستوده شوند.
برنامه آزادی ستوده که نحوه نمایش آن به صورت چندرسانه ای و برروی تارنمای کمپین طراحی شده است همچنین حاوی چند ویدیو و یک نمایش اسلاید شامل یک ویدیوی اختصاصی از نسرین ستوده است که قبل از دستگیری اش فیلمبرداری شده و برای نمایش در اختیار کمپین قرار داده شده و در آن نسرین ستوده در خصوص اعدام افراد زیر ۱۸ سال در ایران سخن می گوید. این صفحه همچنین حاوی گامهای دیگری است که افراد می توانند برای حمایت از ستوده بردارند.
هادی قائمی ادامه داد: “اکثر مردم جهان میدانند که شهروندان ایران غالبا برای ابراز عقاید و یا پیوستن به اعتراضات به زندان فرستاده می شوند، اما آنها معمولا نام این زندانیان را نمیدانند.” وی افزود: “ما امیدواریم که با قراردادن یک نام و یک چهره بر روی وضعیت اسف بار زندانیان عقیدتی در ایران بتوانیم میزان تحرک نسبت به آزادیِ نه تنها نسرین ستوده، بلکه صدها نفر دیگر که ناعادلانه پشت میله های زندان در ایران قرار گرفته اند را افزایش دهیم.”
از زمان انتخابات ریاست جمهوری مورد مناقشۀ سال ۱۳۸۸، مقامات ایرانی صدها روزنامه نگار، فعال سیاسی، رهبران دانشجویی، و مدافعان حقوق بشر را برای فعالیت های مسالمت آمیز و یا انجام حق آزادی بیان خویش، غالبا بدون محاکمات عادلانه، زندانی کرده اند. زندانیان عقیدتی بسیاری در خصوص شکنجه و بدرفتاری در زندانها، غالبا توسط مقامات وزارت اطلاعات که در تلاش برای اخذ اعترافات اجباری از آنان بوده اند، گزارش هایی ارایه کرده اند. لیست رو به رشد زندانیان عقیدتی شامل چندین وکیل حقوق بشر مشابه نسرین ستوده مانند عبدالفتاح سلطانی، محمد سیف زاده، و جاوید هوتن کیان می باشد.
مقامات ایرانی نسرین ستوده را در تاریخ ۱۳ شهریور ۱۳۸۹ دستگیر کردند. وی متعاقبا مورد اتهامات “اقدام علیه امنیت ملی” و “تبلیغ علیه نظام” قرار گرفت و در شهریور سال جاری توسط دادگاه تجدید نظر به شش سال زندان و ۱۰ سال محرومیت از حرفۀ وکالت محکوم شد.
تصمیم دادگاه کاملا بر مبنای فعالیتهای نسرین ستوده در کنار یکی از گروههای پیشرو حقوق بشر در ایران، کانون مدافعان حقوق بشر، و به دلیل ارایۀ خدمات وکالت به برخی از اعتراض کنندگان و منتقدان دولت پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ استوار شده بود. به عنوان بخشی از خدمات وکالت برای این موکلین، نسرین ستوده با رسانه های داخلی و بین المللی در خصوص پروندۀ موکلینش صحبت کرده بود. از زمان دستگیری تا کنون، نسرین ستوده دو بار دست به اعتصاب غذا زده تا نسبت به محرومیت خویش از حقوق اساسی اش به عنوان یک متهم و زندانی اعتراض کند.
نسرین ستوده که مادر دو فرزند خردسال است، به دنبال فعالیتهای خود برای لغو محکومیت اعدام برای افراد زیر ۱۸ سال، بهبود حقوق زنان، و دفاع از زندانیان عقیدتی در ایران و در عرصۀ بین الملل چهره ای شناخته شده می باشد. وی در سال ۲۰۰۸ برندۀ جایزۀ حقوق بشر از کمیتۀ بین المللی حقوق بشر در ایتالیا شد. در سال ۲۰۱۱، ستوده برندۀ جایزۀ برجستۀ “آزادی برای نوشتن” از انجمن قلم آمریکا شد.
کمیساریای عالی حقوق بشر در سازمان ملل متحد، گزارشگر ویژۀ سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران، چندین کشور و اتحادیۀ اروپا و سازمانهای حقوق بشر بین المللی همگی ازپروندۀ نسرین ستوده به عنوان مورد مهمی از نقض حقوق بشر توسط حکومت ایران یاد کرده اند.
روز جهانی حقوق بشر یادآور تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر در ۱۹ آذر سال ۱۳۲۷ توسط سازمان ملل متحد است.

نسرین ستوده وکیل دادگستری محبوس در بند زنان زندان اوین برای سه هفته ممنوع الملاقات شد.

رضا خندان همسر این زندانی سیاسی با تایید این خبر به خبرنگار کلمه می گوید: “یکشنبه این هفته مطابق معمول به سالن ملاقات زندان اوین که به شدت امنیتی شده و حتی کودکان را به سختی بازرسی بدنی می‌کنند مراجعه کردیم اعلام کردند که همسرم به دلیل تنشی که بر سر استفاده از چادر اجباری زندان ایجاد شده سه هفته ممنوع الملاقات شده است.”

به گفته ی شاهدان این در حالی است که نسرین ستوده در تمام ۱۴ ماه گذشته با حجاب کامل ولی بدون چادر در محل ملاقات و همچنین دادگاه‌ها حاضر شده بود.

بر اساس این گزارش نسرین ستوده که وکیل پایه یک دادگستری ست، معتقد است که مسئولین زندان در مورد بانوان زندانی به طور غیر قانونی علاوه بر پوشش و حجاب متعارف، چادر را هم اجباری کرده اند و این اجبار غیر قانونی است و در هیچ کجای قوانین چنین چیزی پیش بینی نشده است و حتی زندانیان سیاسی مطابق قانون از داشتن فرم زندان نیز معاف هستند.

به گفته ی خانواده های زندانیان سیاسی و زندانیان آزاد شده این قانون تا حد زیادی در باره ی زندانیان سیاسی مرد اعمال می شود و آن ها هم اکنون در بند‌های عمومی هیچ لباس و فرم خاصی ندارند.

چندی پیش رئیس قوه‌ی قضائیه در رسانه‌های رسمی موضوع استفاده‌ی اجباری بانوان زندانی از چادر را منتفی دانسته‌ بود و در واقع این نظر رئیس قوه‌ی قضاییه تایید نظر نسرین ستوده است که در مدت ۱۴ ماه زندان بر آن پافشاری کرده و نتیجه‌ی آن هم ممنوع‌الملاقات کردن ایشان بوده است.

به گفته ی رضا خندان “نوع محرومیت تعیین شده دامن خانواده و کودکان خردسال را هم در بر می‌گیرد و به این ترتیب کودکان و خانواده ای که بیش از ۱۰۰ روز است ملاقات حضوری نداشته‌اند تا سه هفته‌ی دیگر از ملاقات کابینی هم محروم خواهند بود.”

محرومیت زندانی از ملاقات، محرومیتی دوجانبه است که کودکان و خانواده نیز مجازات می‌شوند این در حالی است که اگر قرار بود بناحق یک زندانی را مجازات کنند راه‌های دیگری هم وجود داشت و نیازی به محروم کردن کودکان فرد از ملاقات نبود.

رضا خندان هفته ی پیش در گفتگو با کلمه اعتراض کرده بود: “متاسفانه کودکان ما به اهرمی برای فشار به مادر زندانیشان تبدیل شده اند،‌ در طول ۸ ماه اول بازداشت نسرین ستوده بچه‌هایش در مجموع یک ساعت با او ملاقات حضوری داشتند و در تمام روزهای عید نوروز و حتی ۲ هفته پس از تعطیلات آن حتی اجازه ملاقات کابینی هم به بچه‌ها داده نشد.”

وی تاکید کرده بود: “بیش از ۳ ماه است که مسولان قضایی و زندان اوین از ملاقات حضوری نسرین ستوده با فرزندانش خودداری می کنند. برای گرفتن ملاقات حضوری فرزندانم با مادرشان به هردری زده ام اما مسوولان زندان و دادسرای اوین و دادستان چنین اجازه ای نمی‌دهند.”

نسرین ستوده فعال حقوق بشر و وکیل بسیاری از زندانیان سیاسی در چند سال اخیر، بیش از یک سال پیش بازداشت و از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به قضاوت پیرعباسی به ۱۱ سال حبس تعزیری، ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور و ۲۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شد.

«بیش از ۳ ماه است که مسولان قضایی و زندان اوین از ملاقات حضوری نسرین ستوده با فرزندانش خودداری می کنند.» این گفته رضا خندان همسر نسرین ستوده، حقوقدان زندانی و فعال حقوق بشر است.

رضا خندان در گفتگو با خبرنگار کلمه می گوید:«برای گرفتن ملاقات حضوری فرزندانم با مادرشان به هردری زده ام اما مسوولان زندان و دادسرای اوین و دادستان چنین اجازه ای نمی‌دهند.»

بیش از یک سال از زندانی بودن نسرین ستوده می گذرد این در حالی است که این زندانی سیاسی در این مدت از هر گونه حق مرخصی و ملاقات های منظم با خانواده اش محروم بوده است و هر بار مسوولان زندان به شیوه ای از ملاقات او با فرزندان و خانواده اش خودداری می کنند تا جایی که همسر این وکیل دربند معتقد است که فرزندان نسرین توسط مسوولان تبدیل به اهرمی برای فشار به مادر زندانی شان شده اند.

خندان ادامه می دهد: «پسرم نیما تنها ۴ سال دارد و دخترم مهراوه فقط یک نوجوان ۱۲ ساله است. آنها در طول بیش از ۳ ماه اخیر حتی اجازه پیدا نکرده‌اند برای چند ثانیه مادرشان را در آغوش بکشند.»

به گفته خندان آنها انتظار داشتند مسوولان به مناسبت جشن میلاد امام رضا و روز جهانی کودک اجازه دهند کودکان نسرین ستوده برای لحظه ای مادر را ببینند اما آنها در چنین روزهایی هم این اجازه ملاقات را به خانواده ندادند.

وی می گوید:«همیشه و در طول تاریخ رسم بر این بوده است که در اعیاد مذهبی و مناسبت‌های ملی سختگیرترین زندان‌بان ها و مسوولان هم با گشاده رویی ملاقات فوق‌العاده به خانواده‌ها بدهند. ما اکنون این ملاقات فوق‌العاده را نمی خواهیم اما دست کم حق زندانی، خانواده و بخصوص کودکان مان را این گونه پایمال نکنند.»

همسر نسرین ستوده اضافه می کند :«متاسفانه کودکان ما به اهرمی برای فشار به مادر زندانیشان تبدیل شده اند،‌ در طول ۸ ماه اول بازداشت نسرین ستوده بچه‌هایش در مجموع یک ساعت با او ملاقات حضوری داشتند و در تمام روزهای عید نوروز و حتی ۲ هفته پس از تعطیلات آن حتی اجازه ملاقات کابینی هم به بچه‌ها داده نشد. این در هیچ کشور و قانون و آیینی پذیرفته نیست.»

نسرین ستوده حقوقدان، وکیل دادگستری و فعال اجتماعی بیش از یک سال است که در زندان اوین نگهداری می شود. او وکالت پرونده‌های بسیاری از فعالان حقوق بشر، فعالان حقوق زنان، کودک‌آزاری و کودکان در معرض اعدام و خانواده های تعدادی از کشته شدگان حوادث پس از انتخابات را برعهده داشته‌ است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عروسک ساخته شده توسط نسرین ستوده در زندان اوین برای پسرش نیما

موسسۀ «شهروندیار»، هر ماه یک نفر را به عنوان “شهروند نمونه” انتخاب و با شرحی از تلاش ها و اقداماتش مورد قدردانی و معرفی قرار می دهد، که در این راستا برای سومین ماه، نسرین ستوده به عنوان شهروند نمونه معرفی شده است به گزارش تارنمای «شهروندیار»، در شرح پیشینه و فعالیت های نسرین ستوده آمده است: “این وکیل و حقوقدان ۴۸ ساله و فعال مدنی – مطبوعاتی، که نزدیک به هشت سال اخذ پروانه وکالتش به طول انجامید، همزمان عضو کانون مدافعان حقوق بشر، کمپین یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض آمیز علیه زنان و همچنین انجمن حمایت از کودکان بوده و وکالت پرونده‌های بسیاری از فعالان حقوق بشر، فعالان حقوق زنان، کودکان قربانی کودک آزاری و کودکان در معرض اعدام را برعهده داشته است. او هنگام همکاری با انجمن حمایت از کودکان دو سال عضو هیئت مدیر‌ه‌ این انجمن بود و اکنون یکی از حقوقدانان کمپین یک میلیون امضاء به شمار می آید.” در بخشی دیگر از گزارش، جوایز جهانی اختصاص یافته به این فعال حقوق بشری، از جمله جایزه حقوق بشر «سازمان حقوق بشر بین‌الملل»، جایزۀ کمیته بین‌المللی حقوق بشر ایتالیا، جایزه‌ آزادی بیان (باربارا گلداسمیت) از طرف انجمن قلم، جایزه زنبق طلایی توسط شورای صلح شهر فلورانس ایتالیا و… مورد بازشماری قرار گرفته است.

رضا خندان همسر نسرین ستوده-وکیل و مدافع حقوق زنان- درباره این هدیه چنین می نویسد: 

هدیه‌ای بی‌نظیر از زندان اوین به مناسبت ۱۵ مهر سالگرد ازدواج‌مان؛
پنداشتیم تهی دستیم و بی‌چیز
اما زمانی که آغاز شد از دست دادن همه چیزی،
هر روز برایمان خاطره‌ای شد،
آنگاه شعر سرودیم
برای همه‌ی آنچه داشتیم
برای سخاوت پروردگار
آنا آخما تووا
تقدیم به پیام‌آوران “صلح”، “دموکراسی” و “آزادی”
و تقدیم به تو در سالگرد ازدواج‌مان.
دوستت دارم
نسرین
اوین – ۹۰