فروشگاه کمپانی فِراری در کشور ایتالیا و در فضایی به مساحت 370 مترمربع واقع شده است. 

این فروشگاه توسط گروه معماری Iosa Ghini Associates طراحی و اجرا شده است.این ساختمان دارای یک موقعیت ممتاز در محل خروج از پارکینگ های طبقاتی اصلی شهر و در کنار جاده اصلی واقع شده است. فروشگاه فراری دارای نمایی شیشه ای و رنگ قرمز می باشد و چشمان هر رهگذری را به سوی خود جلب می کند.
 از نقطه نظر فنی، این گالری شیشه ای، بسیار نوآورانه و با طرحی منحنی و با ایجاد قدرت دید کامل برای مشاهده داخل و خارج بنا طراحی شده است. سیستم نمای شیشه ای فریم لس در این مورد بسیار تأثیرگذار می باشد. این پانل های شیشه ای باعث بهره مندی مناسب از نور خورشید در طول روز می شود. 

تهویه هوا در این گالری شیشه ای به صورت حرکت همرفت هوا و با استفاده از دستگاه های خنک کننده منفعل صورت می گیرد. پانل های شیشه ای در نمای این گالری، مجهز به لایه های محافظ در مقابل اشعه فرابنفش می باشد و علاوه بر حفاظت در مقابل نور خورشید، باعث صرفه جویی در مصرف انرژی و اجرای استانداردهای بین المللی در این خصوص می شود. سبک گرافیکی مدرن نیز از ویژگی های شاخص در این پروژه می باشد.

پیتر آیزنمن در ۱۱ اگوست سال ۱۹۳۲ در نیوارك، ایالت نیوجرسی به دنیا آمد. او مدرك لیسانس معماری خود را از دانشگاه كرنل، مدرك فوق لیسانس خود را از دانشگاه كلمبیا و دكترای خود را از دانشگاه كمبریج دریافت كرد. به وی یك دكترای افتخاری هنرهای زیبا از طرف دانشگاه ایلینویز شیكاگو اهدا شد.

در سال ۱۹۸۰ پس از سالها تدریس و نوشتن كتاب و نوشتن تئوری های قابل قبول ،كار حرفه ای خود را در زمینه ی طراحی و ساختن آغاز كرد كه شامل خانه هایی با مقیاس بزرگ و پروژه های شهری و نیز فعالیتهایی در زمینه ی آموزش دانشگاهی و یك سری خانه های شخصی بود.

در سال ۱۹۸۵، آقای آیزنمن جایزه ی شیر سنگی را برای پروژه ی رومئوژولیت خود در سومین بینال معماری در ونیز دریافت كرد. در بینال پنجم هم او یكی از دو معماری بود كه به عنوان نماینده ی ایالات متحده شركت داشت و پروژه های ارائه شده توسط ایشان در موزه ها و گالری های سر تاسر دنیا نمایش داده شد. در ضمن تا سال ۱۹۸۲ به عنوان بنیانگذار و مدیر انستیتو معماری و شهرسازی بوده و به عنوان منبع تفكر و اندیشه برای نقد معماری به شمار می آمد.آیزنمن تعداد زیادی جایزه دریافت كرد: بورس تحصیلی گوین هایم (۱۹۷۶)، جایزه ی برانئر از آكادمی هنر و ادبیات و جایزه ی بین المللی برای هنر،جایزه ی افتخاری از انستیتو معماری آمریكا به خاطر مركزی در اهایو (۱۹۸۹)، جایزه ی بین المللی برای طراحی شركت مركزی كوزمیئی سانگیو در توكیوی ژاپن (۱۹۹۱).



به نظر شما بهترین زمان روز چه وقتیه؟
وقتی که از خواب بیدار میشم. من صبح خیلی زود با انرژی زیاد بیدار میشم و فرصت پیدا می کنم که در سکوت مطالعه کنم و در خلوت خود فکر کنم. به همین دلیل صبح برای من بهترین زمان روز هست.

این روزها چه جور موسیقی ای گوش می کنید؟
چیزهای مختلف، اینجا توی هتل کارهای قدیمی کاروسو رو گوش میکنم. امروز هم صحبت واگنر بود. من اپرا زیاد میرم و کارهای روسینی، بِلینی و موتزارت رو گوش میدم ولی واگنر رو از همه بیشتر دوست دارم، چه اپرای حلقه ی نیبلونگ ها و چه بقیه کارهاش.

روی میز کنار تختخواب تون چه جور کتاب هایی پیدا میشه؟
انواع و اقسام، این روزها کتاب های تخیلی میخوانم. داستان های معمایی رو هم دوست دارم. توی خونه ام در پرینستون مشغول خواندن ژاک دریدا هستم. خلاصه اینکه، کتاب های مختلفی می خوانم.

اخبار روز را از چه منابعی دریافت می کنید؟
از طریق اینترنت( CNN و نیویورک تایمز) گاهی هم خبرها رو از دوستانم می شنوم.

چه جور لباس هایی رو نمی پوشید؟ 
هرچیزی که مد باشه

کجا روی طرح ها و پروژه هاتون کار می کنید؟
من یه استودیو دارم، دفتر کارم شبیه یه جور آتلیه اس و یک میز برای خودم گذاشتم. من اتاق کار خصوصی ندارم و وسط استودیو میشینم. من حدود 30 کارمند دارم و اینطوری در جریان اتفاقات آتلیه هستم. خط تلفن خصوصی هم ندارم. همه ی کارهام رو توی استودیو انجام میدمف از طراحی گرفته تا فکر کردن. من همراه بچه های استودیو کار می کنم، با هم ماکت می سازیم، خواسته ها و پیشنهاداتم را بهشون میگم، کامپیوترهاشون رو کنترل میکنم. فکر میکنم و یه چیزهایی مینویسم. خلاصه همیشه با کارمندانم هستم.

بچه که بودید، دوست داشتید که چه کاره بشید؟ آیا معمار بودن آرزوی همیشگی تان بوده؟
نه. هرگز. من اصلا نمیدونستم که معمارها چکار می کنند. تا وقتی کالج نرفته بودم حتی نمیدونستم چیزی به اسم معمار هم وجود داره. من هیچوقت آرزو نداشتم چیزی بشم، چون نه چیزی میدونستم و نه به چیزی فکر میکردم. من یه احمق واقعی بودم. در واقع هیچ نبودم، هیچ، صفر.

آیا با معمارها و طراحان دیگه درمورد کارهاتون بحث و تبادل نظر می کنید؟
بله، همیشه، مثلا همین امروز با لئون کریر ناهار خوردیم، یا مثلا رافائل مونِئو یا فیلیپ جانسون. با معمارهای جوان هم زیاد صحبت می کنم. کلا همیشه در حال گفت و گو با دیگران هستم. جِف کیپ نیس، مارک ویتلی، رابرت استرن و خیلی های دیگه هستند که باهاشون بحث و تبادل نظر می کنم.

برای جوانان فعال در حوزه معماری چه توصیه ای دارید؟
اگر واقعا و به معنای حقیقی کلمه عاشق و متعهد به معماری نیستید، اصلا بهتون توصیه اش نمی کنم. چون بازارش کساده. اگر هیچ انگیزه ی شخصی برای معمار شدن ندارید، بهتون توصیه می کنم برید توی یه حرفه ی دیگه، مثل بازرگانی، حقوق، پزشکی، یا هر چیز دیگه ای غیر از معماری

چیزی در آینده هست که شما رو نگران کنه؟
مرگ،من از مردن وحشت دارم. بابت مسائل کاری، مالی و بقیه ی چیزها هیچ نگرانی ندارم. ولی هنوز نتونستم با این واقعیت کنار بیام که ممکنه یه شب بخوابی و فردا صبح دیگه بیدار نشی.


حیوان خانگی دارید؟
دو تا گربه داریم. دو تا بچه داریم که گربه ها مال اونها هستند. بچه های من همیشه گربه داشته اند. برام قابل تحمل اند.


حتما متوجه شده اید که خانم ها این روزها چطور لباس میپوشن. شما چه جور لباس پوشیدنی رو برای خانم ها ترجیح می دید؟
من بیشتر متوجه خود خانم ها هستم تا لباس هاشون( می خندد) امروز با خانم ام رفته بودیم خرید و یه سری به فروشگاه های فِراگامو، گوچی و آرمانی زدیم. من اصلا به مهمانی هایی که مردم توشون لباس های عجیب و غریب می پوشند نمیرم. ترجیح میدم به مهمونی هایی 
برم که آدم ها توش مثل آدم لباس پوشیده باشند. من و خانم ام اصلا دنبال لباس های مارک دار نیستیم. جواب آخرم اینه که من به خانم ها به خاطر لباسشون توجه نمی کنم.

پروژه آپارتمان مسکونی شماره 1، در مسابقه معمار در سال 1389، رتبه نخست گروه مسکونی را کسب کرد. این پروژه در خیابان 15 خرداد شهر محلات واقع شدهاست و طراحی آن توسط دفتر معماری کالِکتیو تِرِین و با مدیریت رامین مهدی زاده انجام شده است.

آپارتمان مسکونی شماره 1 در زمینی به مساحت 300 مترمربع و با زیربنای کل 1300 مترمربع بنا شده است. عملیات طراحی و ساخت این پروژه در سال 1386 آغاز شد و در سال 1389 نیز پایان یافت.

این پروژه نه تنها از لحاظ فرم و حجم، بلکه با استفاده از مصالح محلی با محیط اطراف خود ارتباطی مستقیم برقرار کرده. طرز تعریف دیوارها و بازشوها و پنجره ها، استفاده از سنگ و چوب، همه بسیار زیبا و تاثیرگذارند. محلات شهری درمركزایران است كه 50 درصد اقتصاد آن شامل صنعت سنگ بری می باشد. درساخت این آپارتمان ازهمین زمینه استفاده شده و با بكارگیری ضایعات سنگ ها یك پرو‍ژه منحصربفرد دربافت شهری برپا شده است.



این سنگ ها درنمای بیرونی ساختمان با زوایای قابل تامل و زیبایی كار شده است واین باعث شده كه سازه دارای زبان معماری مدرن و بی نظیری باشد. سنگ های بازیافتی که از کارخانجات محلی برش سنگ جمع آوری شده اند، در رنگ و بافت بسیار متنوع اند و وقتی روی هم تلنبار می شوند بافتی منسجم وپیچیده به دست می دهند که به ترکیب هیچ ماده دیگری شبیه نیست. 



تغییر خفیف زوایا در پلان برای جوابگویی به خطوط مورب سایت و ایجاد فضاها و نورگیرها مناسب اند. دو انتهای پلان و فضاهای ایجاد شده بین دو زاویه زمین بسیار خوب حل شده اند. همچنین این پروژه درمکانی قرار دارد که با درختانی سبز احاطه شده و جو زیبای را دراین شهر تاریخی رقم زده است. درمحلات برای حفاری و برش سنگ ها ازانرژی فسیلی استفاده می شود.



و با توجه به تکنولوژی مورد استفاده دراین معادن که بازده بسیارکمی دارد. فقط کمتر از50درصد سنگ ها قابل استفاده است و مابقی به عنوان ضایعات دور ریخته می شود.اما اجرای این پروژه اثبات می کند که باخلاقیت و ایجاد ایده های مفید در معماری علاوه برخلق یک اثر زیبا می توان درمصرف انرژی ها و هزینه ساخت، صرفه جویی قابل ملاحظه ای کرد.